STOPPEL

Clairette

In mijn hoofd strijden op dit moment twee dingen fanatiek om mijn aandacht: de tentamenweek en de opera. Dat de tentamenweek mijn aandacht vraagt, is niet zo bijzonder, maar die opera zal ik even uitleggen: ik doe mee aan de productie ‘Clairette’ van La Mascotte.

De komische opera die we opvoeren illustreert een feministische revolutie. Clairette breekt los van een rolpatroon; los van de verwachtingen die haar opgelegd worden. Ze trouwt niet met de man die voor haar gekozen is (spoiler) en breekt daarmee uit haar keurslijf. Dat er in de achttiende eeuw een keurslijf bestond, lijkt me duidelijk, maar is er in de huidige samenleving ook een te bespeuren?

Slutshaming, heeft u daar weleens van gehoord? Het ongegeneerd bestempelen van vrouwen als hoer, slet of kech is mij een doorn in het oog. Afgelopen week nog: toen ik naar huis fietste, kwam ik een groepje kinderen tegen. Ik groette ze vriendelijk en weet u welk antwoord ik kreeg? ‘Hey baby’. Ondanks dat er geen seksuele verwijzing in zijn begroeting zat, voelde deze voor mij hoogst ongemakkelijk en zelfs gênant. Het feit dat een kind van negen zoiets brutaals zegt tegen een jonge vrouw is veelzeggend over de norm waarmee kinderen opgroeien.

Als ik de tijd van Clairette en de huidige tijd met elkaar vergelijk, kom ik tot de conclusie dat wat Clairette doet het enige juiste is. Je hoeft je niet te voegen naar de verwachtingen van anderen. Je beslist zelf over je leven én lichaam. Zo, dat gezegd hebbende, ga ik nu weer leren voor de tentamenweek.

Elisa Maayeshi