Oh oh Emmeloord

Veldwachter

Boer zoekt Vrouw is wat mij betreft net Big Brother. Zo’n eerste seizoen met Bart en Sabine die een kaartje leggen gaat nog wel. Maar na seizoen 2 is het nieuwtje er toch echt wel af. Uit met het televisiekastje. Gewoon weer terug naar het ouderwetse hoorspel op de radio. Met de ijsbloemen op het raam schaarden we ons bij het knapperende haardvuur. We luisterden naar de Circusjongen van Gerard Reve en net toen we met rode koontjes de bedstede op wilden zoeken, ging de deurbel. Boer zoekt Vrouw, het nieuwtje is eraf. Maar wat bleek; dat geldt niet voor iedereen. De deurbel. Wie kon dat wezen op de zondagavond? “Hallo, wie is daar?! Ik ben het, veldwachter Bonkjes! Open de deur!” We haalden de deur van het slot en het bleek inderdaad de veldwachter te zijn. Gekleed in zijn zwarte veldwachterspak, zijn laarzen netjes gepoetst. Tegen de hoeve zijn fiets, het oudhollandse metalen frame schitterde in het licht van de lantaarn. “Maar veldwachter Bonkjes, wat doet u hier op dit late uur?! Het is zondagavond en we waren net van plan de bedstede op te zoeken! En bovendien, u bent toch een personage van Remco Campert?! Niks geen gecampert,” mompelde de veldwachter, terwijl hij zijn grote knuist te rusten legde op het zachte halsje van Mieke Kee die al onder de wol gekropen was. Onderzoekend keek hij om zich heen. “Dames en heren,” scandeerde Bonkjes. “Sluit de gordijnen! Ik ben op onderzoek en kan geen pottenkijkers gebruiken!” We deden wat Bonkjes zei en sloten de zware wollen gordijnen zodat niemand kon zien wat er zich in de woonkamer van de afgelegen hoeve afspeelde. “Maar veldwachter Bonkjes, wat voor onderzoek? En waarom op dit late uur op zondagavond?! “Dames en heren,” bastte de veldwachter. “Ik ben bang dat ik uw televisie moet confisqueren! Ik lees hier in De Noordoostpolder dat boer Wim met Marit naar het verre Italië is vertrokken voor een rondreis en inmiddels op het punt staat zich weer in de polder te melden. Vanuit het verre Italië terug naar Marknesse. En waarom weet Bonkjes hier niks van?! Zeker weer die smoes over open grenzen?!” Daar hadden we geen antwoord op, onbegrepen keken we de veldwachter aan. “Precies! Dat gaat zomaar niet, dus aan die televisie! Dit vereist uuuh…, nader onderzoek!” Net als Bonkjes de afstandsbediening van tafel wil grissen kijkt hij nieuwsgierig om zich heen. “Zeg, wat zijn dat voor kirrende geluidjes?! Is dat soms Mieke Kee in de bedstede? Nee veldwachter, dat is de Circusjongen van Gerard Reve. Dat is een hoorspel!” Veldwachter Bonkjes keek ons streng aan. “Goed, dat zal dan wel,” waarna de veldwachter de televisie aanzette. “Maar veldwachter, u mag toch helemaal geen televisie kijken? En al helemaal niet op zondag?! Zeg belhamel, wat denk jij wel! Dit is allemaal uuuh…, vanuit het kader van een gedegen stukje onderzoek! En zeg knaapje, luister eens. Zou jij niet eens gauw een spatje jenever voor de veldwachter inschenken?”