Artistieke arts legt hart bij de patiënt en ziel in het penseel

Lelystad - De provincie Flevoland is dit jaar gastheer voor de Nationale Viering Bevrijding. Op weg naar het vredefeest op 5 mei staan er in de FlevoPost gesprekken over het thema 'In Vrijheid Kiezen'. In artikel 3 in een reeks van 8 komt cardioloog/kunstenaar Menno Baars aan het woord.

Licht weifelend loopt Menno Baars langs de wanden van zijn eigen Hartkliniek in Lelystad. Wat zal hij aantrekken voor de camera? Een waardige witte jas of toch zijn kleurrijke kunstenaarskledij? Snel maakt hij aan alle aarzeling een einde. Allebei maar. Zo vrij is hij.

Als Baars de kamer binnenkomt, heeft hij de witte jas alweer van zich af laten glijden. Vandaag draagt hij een gestreept shirt, een grijze broek met een gat en rode schoenen. Vrijetijdskleding op kantoor. Hij heeft even geen keuze, vertelt hij tussen neus en lippen door. Want vorige week is zijn huis in Lelystad afgebrand. “Ze hebben alleen mijn kunst kunnen redden.”

Orde in de chaos

Zijn kunst is kostbaar voor Baars. Maar voor anderen nog veel meer. Tijdens veilingen loopt de prijs van zijn schilderijen soms op tot enkele tienduizenden euro´s. “Maar het gaat me niet om het geld,” zegt Baars oprecht. “Ik maak wat ik leuk vind. Die vrijheid heb ik gelukkig ook. Als kunstenaar neem ik de ruimte om even afstand te nemen van alle hectiek die ik als arts meemaak. Ik wil orde scheppen binnen de chaos. In mijn hoofd en op het doek.”

Ritme

Terwijl Baars een jarenlange studie volgde om zich voor te bereiden op zijn vak, kwamen zijn kunstzinnige talenten bijna als vanzelf uit de verf. Toch blijkt die onrust in een mooi ritme samen te vallen met de regelmaat van een kloppend hart. “Die beide dingen verschillen niet veel van elkaar. Ook als cardioloog ben ik steeds aan het ordenen. Daar hoef ik niet voor te schilderen.”

Zorg

Want Baars is niet alleen kunstenaar en cardioloog, maar ook ondernemer. Een aantal jaar geleden richtte hij een speciale Hartkliniek op. “Voorheen werkte ik in het ziekenhuis. Daar had ik altijd het gevoel dat de patiënten gevangen zaten. Na mijn werk kon ik weer naar huis gaan, maar de patiënten bleven achter, zonder een keuze te hebben. Ik wilde hen juist de gelegenheid geven om zelf te beslissen over hun zorg. Om zelf te besluiten of ze naar het ziekenhuis gaan, naar de Hartkliniek of naar een andere organisatie. Die mogelijkheid moeten mensen hebben.”

Gevangen

Een laatste vraag. De kunst of de kliniek? Kies maar. Baars zwijgt veelbetekenend. Dan geeft de artistieke hartarts een eerlijk antwoord. “Ik denk dat ik daarin gevangen zit…”

Gerrit Jan Tempelman

Kijk voor meer informatie op de website: www.flevoland.nl/bevrijdingsdag