Oude keu blijkt goed genoeg voor poldertitel

Emmeloord - De kop is eraf. Na tientallen jaren is er weer een polderkampioenschap biljarten. Eerste, verrassende winnaar: Peter van Campen. Het is zeker, dat volgend jaar de tweede editie wordt georganiseerd. De vraag is alleen: waar?

Waarschijnlijk wordt het Urk, want met het polderkampioenschap wordt in dit geval de biljarttitel van de Noordoostpolder én Urk bedoeld. Net als bij de dorpenloop, die sinds kort ook door Urk voert, slaan de biljartclubs uit beide gemeenten de handen ineen. Het Groene Laken uit Urk, BV Ens en De Ghesellen en Tholen uit Emmeloord hopen op deze manier de aandacht voor de vergrijzende biljartsport wat aan te wakkeren. Het initiatief kwam vanuit De Ghesellen, de andere clubs sloten enthousiast aan. Vrijdag en zaterdag was De Entree, het clubhuis van De Ghesellen, the place to be.

Nieuwe leden

De biljartclubs hebben vers bloed nodig en willen elkaar meer opzoeken. ‘We willen nieuwe initiatieven bedenken en nieuwe leden werven’, aldus Gjalt Kootstra van De Ghesellen, die wedstrijdleider van het poldertoernooi was. Belangrijk speerpunt: biljartliefhebbers, die nog geen lid van zijn een club, zover krijgen dat ze zich aansluiten bij een vereniging. Een poldertoernooi kan als springplank fungeren. De volgende keer mogen ‘vrije’ biljarters ook  meedoen. Via voorwedstrijden kunnen ze een gemiddelde opbouwen, waarop het aantal benodigde caramboles in het eindtoernooi kan worden bepaald.

Aan het eerste polderkampioenschap biljarten nieuwe stijl deden alleen nog biljarters van de vier clubs mee. ‘We wilden eerst kijken hoe de organisatie zou verlopen. Het liep perfect’, vond Gjalt Kootstra. In acht poules van vier streden 32 biljarters om de poldertitel in het libre. De beste twee per poule gingen door naar de eindronde. Om iedereen een beetje gelijke kansen op de titel te gunnen, werd gebiljart op handicap. Een goede biljarter moet meer caramboles maken dan eentje met wat minder kwaliteit, daar komt het op neer.

Mooi bedrag

Peter van Campen (67) is pas driekwart jaar lid van De Ghesellen, maar ging tot veler verrassing met het kampioenschap aan de haal. Zelf was de Emmeloorder ook verbaasd. ‘Mijn gemiddelde is rond de 1,1. In de finale kwam ik tot een gemiddelde van 2,1. Ik steeg dus boven mezelf uit. Ik moest tegen Klaas van Kuijk uit Urk. Ik dacht dat ik het nooit zou redden, maar ik bleef bij. Het was heel spannend.’ Van Campen ging met een cheque van 130 euro naar huis. ‘De organisatie had het inschrijfgeld in z’n geheel omgezet in geldprijzen. 130 euro, een mooi bedrag.’

Veel belangrijker vond Van Campen echter de gedachte achter het toernooi. ‘Het onderlinge contact is verwaterd. Ze willen die contacten verstevigen. En biljarten moet meer in het nieuws komen. Nieuwe leden zijn nodig.’ Zelf ervaart Van Campen, die het mooi vindt dat Urk ook meedoet, De Ghesellen als een warme club. ‘De leden zijn bereid om elkaar te helpen.’ Van Campen werd polderkampioen door hulp van zijn clubgenoten, een portie geluk wellicht, zijn goede vorm en misschien door zijn ‘magische’ keu. ‘Die is van mijn vader geweest. Ik wist dat de keu nog in de familie was. Ik heb de titel gepakt met een vijftig jaar oude keu.’

Harry de Ridder