Rick Ebbinge, een bescheiden wereldkampioen

Kraggenburg - ‘Ik ben wereldkampioen, maar dat betekent niet dat ik de beste pikeur van de wereld ben. Dat is iets heel anders.’ Rick Ebbinge, van het Hertenpad bij Kraggenburg, is geen man van grote woorden.

De 35-jarige inwoner van de Noordoostpolder pakte op de laatste dag van mei de wereldtitel bij de beroepspikeurs in het Zweedse Gavle. Ebbinge deed voor de eerste keer mee aan een WK en hij schreef meteen geschiedenis door als eerste Nederlandse pikeur ooit wereldkampioen te worden. Geen sinecure, want verdeeld over zes wedstrijddagen op vijf verschillende locaties moest hij in 24 koersen aan de bak. Ebbinge en zijn elf concurrenten kregen pas kort van tevoren voor hen vreemde paarden van Zweedse bodem toegewezen.

‘De factor geluk is wel heel klein op zo’n WK, dat klopt’, zegt Ebbinge, ‘maar er zijn veel goede pikeurs die niet aan het WK meededen. Elk land mag maar één deelnemer afvaardigen. In Zweden, Frankrijk en ook Nederland zijn zoveel goede pikeurs. Als je wereldkampioen wordt, ben je natuurlijk een goede pikeur, maar zeker niet de beste.’ Twee jaar geleden liet Rick Ebbinge het WK, toen in Canada, aan zich voorbij gaan. ‘Ik houd niet van vliegen. Als het langer dan twee uur duurt word ik misselijk en krijg ik last van stress.’

Met de bus

De reis naar Zweden vormde geen probleem en in Zweden zelf reisden de pikeurs met de bus van de ene naar de andere drafbaan. De strijd op het volgens Ebbinge goed georganiseerde WK was tot op de laatste dag spannend. ‘De eerste zes stonden dicht bij elkaar. Ik ging als zesde de laatste dag in’, aldus Ebbinge. Op de laatste dag stonden vijf koersen gepland. Na winst in de tweede koers nam het geloof in de wereldtitel toe. ‘Alles moet kloppen. Ik nam niet teveel risico’s, want een keer galopperen kost je veel punten.’

De zevende plaats in de laatste koers was toereikend voor de titel. Rick Ebbinge liet de Amerikaan Yannick Gingras en de Zweed Ulf Ohlsson achter zich. ‘Het was een apart gevoel. Je beseft het niet echt meteen.’ Terwijl Ebbinge gewend is vaak te winnen. In eigen land is hij al vijf jaar achtereen de beste. Honderden koersen schreef de geboren Drent op zijn naam. ‘De uitdaging voor mij is elke koers zo goed mogelijk te presteren. Ik stel doelen, maar ben altijd met vandaag bezig. Het zou mooi zijn als ik dit niveau kan vasthouden.’

Zes van de zeven dagen die in een week gaan is Rick Ebbinge met paarden in de weer. En zelfs op die ene rustdag speelt het paard een rol. Dan bereidt hij zich voor door bijvoorbeeld video’s van races te bekijken. Zijn vader fokte voor de hobby dravers toen het gezin Ebbinge in Eext woonde. Hij ging met zijn vader mee naar koersen en nam toen hij een jaar of zestien was voor het eerst plaats op de sulky. ‘Het ging me meteen gemakkelijk af’, herinnert Ebbinge zich. Hij ging stage lopen bij Netl Racing van Bas Crebas, waar hij zes jaar zou blijven hangen.

Jeroen Engwerda

Op zoek naar een nieuwe uitdaging kwam hij terecht bij Jeroen Engwerda in Biddinghuizen. ‘Jeroen is een kampioenstrainer’, aldus Ebbinge, die onder leiding van Engwerda tot grote hoogte steeg. ‘Maar ik word er niet rijk van, hoor. Ik ben gewoon in loondienst. Als Jeroen zegt: je moet naar die en die koersen, dan ga ik daarheen.’ De draverijen in Emmeloord staan weer voor de deur. Vorig jaar was de kersverse wereldkampioen er niet bij. ‘Emmeloord is voor mij zeker speciaal, hartstikke leuk, maar ik heb geen invloed op de keuze.’

Rick Ebbinge is fan van graskoersen zoals in Emmeloord. ‘De ambiance is altijd prima. Het is er altijd gezellig, de koersdagen in Emmeloord moeten blijven. Er komt een ander publiek dan op de grotere drafbanen: mensen, die maar een paar keer per jaar komen kijken. Deze koersen zijn belangrijk voor de bekendheid van de drafsport. Breedtesport is belangrijk.’ Ebbinge is ook wild van Wolvega. ‘Alles is daar fantastisch: eten, drinken, klantvriendelijkheid, gezelligheid, overzichtelijke baan waar de koersen goed te volgen zijn. En ze zijn er altijd vernieuwend bezig.’

Lunchkoersen

Waar hij in het buitenland moet koersen maakt Ebbinge niet zoveel uit. In Frankrijk en Zweden is de drafsport veel groter dan in Nederland. ‘In Zweden kun je zelfs je werkbriefje bij de drogist inleveren. Heel veel gezinnen voorspellen daar de koersen. Het is eigenlijk geen gokken, nee. Zweden maken er een hele studie van en houden met alles in hun voorspellingen rekening. De drafsport is in Zweden een complete industrie. Ze hebben daar de lunchkoersen uitgevonden. Stoppen ze gewoon even met werken om een koers te kijken. Is daar heel normaal.’

Sinds twee jaar woont Rick Ebbinge met zijn vriendin aan de Hertenweg. ‘Lekker rustig. Ik ben altijd al onderweg, daarom ben ik het liefst thuis. Ik ben hier goed op m’n plek.’ Lange vakanties zijn niet aan de wereldkampioen besteed. Paarden vormen de spil van zijn bestaan. Hij overschat zijn aandeel in het succes niet, wars als hij is van grootspraak. ’Ik probeer m’n vak zo goed mogelijk uit te oefenen. Ik haal wellicht meer uit een minder paard dan een ander, maar ik beschik ook over prima materiaal.’ En misschien heeft Rick Ebbinge ook de gunfactor. ‘Paarden moeten voor jou willen presteren. Ik kan niet uitleggen hoe dat werkt, maar voor paarden maakt het verschil welke pikeur op de sulky zit.’

Harry de Ridder