Vakantiewerk voor en na stage bij Waterman

Emmeloord - Wouter Ros (18) uit Ens en Martijn Kaat (17) uit Nagele ruiken de geur van uien al niet eens meer. De vakantiekrachten zijn al zo thuis bij uienverwerker Waterman-Onions aan de Hannie Schaftweg in Emmeloord.

Martijn kwam eind vorig jaar bij het bedrijf voor zijn stage aan het Emelwerda College. Hij liep mee in de logistiek, de vrachtwagens ontvangen en verladen, wegen en de administratie afhandelen. De met ruim voldoende afgeronde stage is hem zo best bevallen dat hij met het diploma op zak na de vakantie de MBO-opleiding manager transport en logistiek gaat doen op het Deltion in Zwolle.

‘Na de stage ben ik hier andere dingen gaan doen; van vegen tot het rijden op de heftruck nu’, vertelt hij in de kantine van het bedrijf. Tijdens zijn stage had hij het certificaat voor heftruck chauffeur al gehaald, om daarmee voor te sorteren op zijn loopbaan bij het bedrijf, waar het momenteel topdrukte is met de uienoogst die binnenkomt.

Aflandperiode

Martijn werkt in de ontvangst en ziet op de dag dat De Noordoostpolder op bezoek is, zo maar 30 vrachtwagens binnenkomen met lading. ‘Ja het is erg druk. Het is de aflandperiode.’ ‘Een intensieve periode’, vult Arjan Dunnewind, manager operations, aan. Op deze dagen zijn zo’n tachtig mensen aan het werk. Daarvan zijn ongeveer zes vakantiekracht.

Over of het wel of geen goed uienjaar is, zijn de meningen ietwat verdeeld. Dunnewind: ‘In het algemeen is het een goed uienjaar. Vanwege de goede prijs van vorig jaar, toen er een tekort aan uien was, is er nu meer areaal gezaaid, maar er zijn wel droge gebieden waar het wat minder is.’

Heftruck

Martijn geniet van de dynamiek en bedrijvigheid bij Waterman-Onions. Het rijden op de heftruck is een hele verantwoordelijkheid, maar ‘ontzettend leuk’, zoals hij zegt. Het geld dat hij verdient met zijn werk zet hij deels apart om te sparen voor het behalen van het vrachtwagenrijbewijs. De verhalen van de uien brengende chauffeurs die hij spreekt maken hem enthousiast. ‘Mijn vader is ook eigen rijder. Het is wel handig om dat rijbewijs te halen.’

Uiteindelijk zou het zijn droom zijn om later als transportplanner aan de slag te gaan. ‘Het is gaaf om dat goed te doen. Er is veel vraag naar planners’, weet Martijn.

Waar Martijn via zijn stage aan de vakantiebaan kwam, hoopt Wouter Ros via zijn vakantiejob straks een stageadres te hebben bij Waterman-Onions. De Enser heeft voor zijn vakantie- en weekendwerk serieus moeten solliciteren naar een baan bij Waterman-Onions. ‘Ik hoorde via via dat ze mensen zochten. Ik heb toen een brief gestuurd dat ik een vakantiebaan zocht. Ik ben toen op gesprek geweest en kon beginnen. Eerst in de veegploeg op de rijdende veegmachines. Dat is toch veel leuker dan vakken vullen in een supermarkt’, klinkt hij enthousiast.

‘En nu rijd ik de hele zomer al op de heftruck’, vertelt hij over zijn promotie. ‘Ik heb daarvoor uiteraard het heftruckcertificaat gehaald.’ De jonge vakantiekrachten hebben met hun werk een enorme verantwoordelijkheid. ‘Wat ons hier wel geleerd is dat het altijd veilig moet zijn. Dat gaat voor snelheid en in het begin haal je ook geen volle kisten van zes hoog.’

ICT-stage

Met alle kennis en ervaring die hij nu bij Waterman-Onions heeft, kan Wouter straks na de vakantie als hij aan het tweede jaar van de HBO-opleiding ICT op Windesheim in Zwolle begint, ook in de avonduren bijspringen. Voor zijn opleiding zou hij in de nabije toekomst ook graag stage lopen bij zijn huidige ‘vakantiewerkgever’. Het optimaliseren van de logistieke processen met ICT oplossingen is iets waar het bedrijf de komende tijd veel in gaat investeren, zegt Dunnewind. Met scanners, iPads en barcodes op de uienkisten, zijn er nieuwe ontwikkelingen op komst.

Wouter gokt erop dat hij daar straks een steentje aan kan bijdragen. Over gokken gesproken. Hij was deze zomer in Las Vegas, maar spendeerde zijn verdiende geld niet aan de goktafel. ‘Oh nee. Maar het is nu wel tijd om mijn spaarpotje bij te vullen.’ Martijn heeft zijn vakantie nog te goed. Hij gaat nog een weekje naar het Moezelgebied.

Cees Walinga