Touwtrekprimeur voor Sandra van der Heide

Marknesse - Ze pakt op het NK touwtrekken indoor met haar team een bronzen medaille en doet over een paar weken mee aan het WK in Ierland. Een knappe prestatie, maar het vergt veel van Sandra van der Heide. ‘Ik ben er heel trots op, maar ik denk dat het eenmalig is.’

De lichtgewicht uit Marknesse (43) is maar wat trots dat ze deze maand met de nationale selectie mag afreizen naar Ierland om een gooi naar de wereldtitel indoor te doen. Een primeur voor haar. Ze had niet gedacht het zover te schoppen. Het NK in Wolvega met haar club De Watermannen is een perfecte voorbereiding op de wereldkampioenschappen. In sporthal De Steense wordt ze vergezeld door dochter Melanie, man Arjan en schoonzoon Jerri, die allemaal verslingerd zijn aan touwtrekken. In totaal is de familie Van der Heide goed voor één keer brons (Sandra en Melanie) en één keer goud (Melanie met de jeugd).

Hoog tempo

In De Steense zijn zaterdag de kunststoffen lopers uitgerold voor de 36 teams, die strijden om titels in de diverse categorieën. De wedstrijden volgen elkaar in hoog tempo op, de coaching is intens en na afloop staan de touwtrekkers vaak te hijgen als een paard. Touwtrekken, dat duizenden jaren voor het begin van de jaartelling al in Azië werd beoefend en van 1900 tot 1920 zelfs olympisch was, is een zware sport. ‘Vanavond ben ik helemaal opgebrand’, weet Van der Heide aan het begin van de middag al. ‘Je krijgt last van zere benen en je armen verzuren.’ En dan moet je ook nog goed op je gewicht letten en drie keer in de week trainen.

‘Vrijdagavond voelde ik me slap en moe’, zegt ze. ‘Dat moet je de volgende ochtend snel op krachten zien te komen om te kunnen presteren. Bij mij valt er niet veel meer af te halen, anders gaat het ten koste van de prestaties. Soms moet je de avond voor een toernooi wegen, dan kun je ’s avonds nog goed eten en ’s ochtends flink ontbijten. Dat was hier niet zo.’ Met de derde plaats, die ze samen met haar dochter pakt, is Van der Heide tevreden. ‘Meer zat er niet in.’ Monnikendam eist de titel op. ‘Een heel sterke ploeg.’ De partij tegen Monnikendam laten De Watermannen lopen om krachten te sparen voor de kruisfinales, maar zonder het gewenste resultaat.

Wereldtop

Melanie (20) ging moeder Sandra al voor als het gaat om deelname aan wereldkampioenschappen. In 2018 was Melanie van de partij in China en kwam thuis met een zilveren medaille. De vraag is of dat er voor Sandra ook in zit. ‘Ik hoop natuurlijk op een medaille, maar ik denk dat de kans erop klein is.’ De concurrentie is groot. China, waar touwtrekken ook op school wordt beoefend, en Baskenland zijn wereldtop. De verwachting is dat de Nederlandse vrouwen daar niet tegenop kunnen, maar wie weet waartoe de mysterieuze krachten in de sport leiden. Aan de voorbereiding van Sandra van der Heide en haar teamgenoten zal het niet liggen.

Met haar club traint ze drie keer twee uur per week. Tot voor kort in Oldeholtwolde, tegenwoordig in It Heidenskip. Daar komen de trainingen voor de nationale selectie nog bij, maar dan slaat ze de training bij de club over. Anders is het niet te doen. Sporten op internationaal niveau valt niet mee. Sandra van der Heide weet er alles van. ‘Touwtrekken vergt veel van je lichaam, maar ook van je gezin. Het is wel heel erg druk. Ik heb behalve Melanie nog twee dochters, die niet aan touwtrekken doen. Voor hen is het niet altijd even leuk dat ik vaak weg ben.’ Maar ze verheugt zich wel enorm op het WK. ‘Ik vind het knap van mezelf dat ik erbij ben. Ik ga er voor honderd procent voor.’

Harry de Ridder