Blijdschap bij hervatting dagbesteding in Wittesteijn

Emmeloord - Drie maanden zaten ze noodgedwongen thuis, naar nu kunnen de inwoners van Emmeloord die gewend waren om naar de dagbesteding op locaties van Zorggroep Oude en Nieuwe Land te gaan, terecht op een nieuwe plek: een afgesloten vleugel van woonzorgcentrum Wittesteijn.

“Door de coronacrisis mag de dagzorg van overheidswege niet meer in een woonzorglocatie worden ondergebracht,” licht manager Janny Meijering toe. “Maar omdat we zagen dat mantelzorgers het heel zwaar hadden, hebben we met deze nieuwe plek snel een prachtige oplossing gevonden.”

Met een grote glimlach en licht betraande ogen stapt Piet Fransen uit het taxibusje. Hij is blij dat hij na honderd dagen weer terecht kan op de dagbesteding. Door de coronacrisis sloten op 18 maart de locaties de deuren en daarbij konden ook de cliënten van buiten de woonzorglocaties niet meer op de dagbesteding terecht.

Meijering: “Ondanks dat we de mensen niet zagen, hebben we wel contact gehouden via een kaartje of een bloemetje. Of een telefoontje. En we zagen dat de mantelzorgers het niet makkelijk hadden. Daarop hebben we de koppen bij elkaar gestoken en kwamen we op het idee om deze ruimte om te toveren tot gezellige huiskamer die volledig voldoet aan alle nieuwe voorschriften en waarbij we ook nog prima anderhalve meter afstand kunnen houden.”

Vangnet

Besloten werd om de cliënten van de dagbesteding van verpleeghuis Talma Hof en de woonzorglocaties Hof van Smeden en Wittesteijn samen onder één dak te brengen. “Deze ruimte werd gebruikt als opslag van stoelen en tafels en kijk nu eens,” roept Janny uit. Het is het resultaat van snel schakelen en hard buffelen van een groep enthousiaste medewerkers. De meubels uit Talma Hof werden door de logistiek medewerkers in een paar ritten verhuisd. De medewerkers welzijn richtten alles in en de taxivervoerders werden ingelicht over de ophanden zijnde ritjes.

Monique de Boer en Klazina Hart genieten nu van de eerste binnendruppelende gasten. “We hebben in een week deze gecombineerde dagbesteding opgezet en omgetoverd tot een klein paradijsje. Daar zijn we zeker trots op,” begint Klazina. Monique vult haar aan. “En dat was zeker nodig. Een aantal cliënten zijn de afgelopen weken toch bij ons komen wonen, omdat hun mantelzorgers het niet thuis meer redden zonder hulp. Dagbesteding geeft hen juist even dat beetje lucht om weer verder te gaan. Het is ook een belangrijk vangnet.” 

Maatjes

Vanaf nu zullen elke dag tien cliënten de dagbesteding bezoeken. Daarbij worden nauwgezet de protocollen en nieuwe overheidsvoorschriften nageleefd. “We hebben net eerst even een kennismakingsrondje gedaan, want niet iedereen kent elkaar natuurlijk,” vertelt Klazina. Daarna was er taart. “En we gaan nog bewegen, want de mensen hebben natuurlijk ook veel stilgezeten,” vertelt Monique.

Piet Fransen heeft zijn draai al weer gevonden. Zijn taart is al op. Piet woont alleen en miste zijn vaste uitje in de week flink. “Maar ik vermaakte me ook wel met een wandelingetje of een boodschappie.” Blijdschap en opluchting vechten dus om voorrang bij de opening van de nieuwe dagbestedingslocatie. Maar bij Janny Meijering wint de blijdschap: “Eigenlijk hangen ze al bijna weer in elkaars armen. De mensen zijn maatjes en hebben elkaar écht gemist. Het is net een gezin. Dat ontroert me enorm.”