‘Tulpenkunst was alleen voor Onze Lieve Heer’

Emmeloord - ‘Als je geld wil verdienen, moet je wat anders doen. Welkom op dit heilloze pad’. Het is een citaat uit de welkomstwoorden die landschapskunstenaar Willem Hoogeveen (73) uit Emmeloord jaren geleden kreeg toen hij zich aansloot bij de Kunstenaarsvereniging Flevoland.

Kunstenaar word je niet om rijk te worden, maar uit passie en overtuiging. Hoogeveen begon ooit op kantoor bij Van der Lely en was daarna fabrieksarbeider bij Malcon. Toen hij werkloos raakte begon hij met het maken van speelgoed en hij volgde lessen schilderen. Al snel werden het beeldende objecten en schreef hij in op beeldenroutes. Van speelgoed was geen sprake meer.

 

Beeldenroutes

In de werkplaats van Het Goed werkte hij zijn kunstwerken uit. Daar kreeg hij ook een Melkertbaan aangeboden. ‘Ik kon maken wat ik wilde.’ Die vrijheid gaf hem vleugels. Dat hij al snel stopte met het maken van schilderijen kwam omdat er bij een expositie van schilderwerken in Lelystad maar een paar mensen kwamen kijken. ‘En daar zit je dan te wachten. Ik dacht ik kan beter iets maken waar mensen langskomen en dus dingen maken die ik neer kon zetten in het landschap.’

En dat hoeven geen blijvende objecten te zijn. ‘Meestal is het tijdelijk werk. Het materiaal dat ik gebruik is vaak van hout, maar kan ook polyester of staal zijn.’ En waar hij aanvankelijk alles zelf maakte, werkte hij ook graag samen met jongeren. ‘Dan bedenk ik het en voeren anderen het uit. Zo heb ik gewerkt aan kunstwerken in Rutten en Kraggenburg. Het is leuk om het met anderen en zeker jongeren te maken.’

 

Voetbal

Kunst brengen op plekken waar ze er niets mee hebben, daar had Hoogeveen aardigheid aan. ‘Dat was een mooi project in 2005. Met het projectteam dachten we aan voetbalclubs. Op basis van gesprekken kwamen veel kunstwerken bij clubs tot stand.’ Samen met anderen kunstprojecten maken. Hoogeveen genoot ervan.

Nu zijn gezondheid hem in de steek laat is hij afhankelijk van anderen om nog iets te kunnen maken. ‘Ik kan zo goed en zo kwaad het gaat nog wat tekenen. Ik ben nu bezig met een project voor het Natuurpark Lelystad. Het thema van het project is ‘Overbrugging’. Daarvoor maak ik twee vogels, een op een ladder en de andere aan een polsstok. Die komen naar elkaar toe.’

 

Overbrugging

Hoogeveen tekende de vogels en zijn zwager Wim Keuper uit Rutten zorgt voor de uitvoering in hout. De vogels zijn bijna klaar. De expositie start 13 september. ‘Dat zou eerder, maar het is vanwege corona later.’ Hoogeveen is blij dat hij nog iets kan maken ondanks zijn handicap. In 2015 werd namelijk een tumor in zijn ruggenmerg weggehaald. Sindsdien heeft hij een incomplete dwarsleasie.

Zijn creativiteit laat sporen na in de wereld en zeker in de polder. Zelf vindt hij het kapelletje aan het Ketelzwerfpad en de dobberende schoppen enkele van zijn topstukken. En het ging hem nog niet eens alleen om gezien te worden, al frusteerde het dat er weinig mensen naar de schilderijen in Lelystad kwamen kijken. ‘Ik maakte samen met mijn broer Arnold ook kunst in de tulpenvelden alleen voor Onze Lieve Heer. Alleen van boven kon je het zien.’ Dit voorjaar nog maakte hij Hou vol! Dankzij een luchtfoto konden de lezers van deze krant er ook van genieten.

Met hulp van familie en vrienden kan Hoogeveen nog steeds kunst maken. ‘Die mensen zijn te gek voor mij. Zo houden ze mijn leven leuk en kan ik dingen verzinnen die ook nog eens uitgevoerd worden.’

Cees Walinga