'Ik heb veel aan Hoekstra te danken'

Emmeloord - De 53-jarige Hans Emmink raakt niet uitgepraat over zijn tijd bij Hoekstra. Als drukker en later chef-drukkerij was hij betrokken bij het drukken van het nieuws uit de Noordoostpolder.

Onderweg voor een klus bij de FC Antwerp in Antwerpen doet hij zijn verhaal. De jonge Hans ging na de lagere school naar de LTS in Emmeloord waar hij de richting metaal deed. Daarna volgde de Middelbare Landbouwschool in de stad, maar met het diploma op zak wist hij eigenlijk nog niet wat hij wilde. Met de agrarische wereld had hij niet zoveel, of beter gezegd niks.

Feeling mee

‘Ik was wel vaak bij mijn oom Albert Emmink die de drukwinkel in de Moerasandijviestraat had. Mijn vader en grootvader werkten ook in de grafische industrie. Ik had daar wel feeling mee, maar ik had nog even tijd om er over na te denken. Ik moest eerst in dienst. Na mijn diensttijd in Seedorf kwam Hoekstra op mijn pad. Ze vroegen mensen en dat leek me wel wat. Nadat ik aangenomen was door Bauke Jaap Hoekstra ben ik begonnen, zoals dat heet bij de bezem en lopende band.’

Hans leek geknipt voor de drukkerij. ‘Ik had het snel in de vingers en volgde via het zogenaamde Leerlingwezen een leertraject met vier dagen werken en een dag naar school in Zwolle.’ Dat speelde zich allemaal aan het einde van de jaren tachtig van de vorige eeuw af in de tijd dat de Goss Community-units (pers) het kloppend hart van Drukkerij F.D. Hoekstra was.

Goss Community

Deze pers was nog meeverhuisd van de Noordzijde toen die vier units telde. Aan de Werktuigenweg breidde de machine nog eens uit met vier units. Hans maakte het allemaal mee. ‘Ik stond er dagelijks bij met mijn collega’s Rien de Grauw, Jan Kuiken en Gerard Hollander, een mooi technisch ploegje. Rien was trouwens mijn leermeester, die heeft me veel geleerd.’

‘Ik zat helemaal op mijn plek in deze technische omgeving. Het was ook een hectisch leven, geen baan van acht tot vijf, het was flink aanpakken, prachtig.’ Het was ook de tijd dat de kleurendruk in opkomst was. ‘De kleuren moesten wel van tevoren gemeld worden. Dan moesten de units schoongemaakt worden, nauwelijks meer voor te stellen dat het zo ging. De drukpersen zijn nu standaard full color, maar wij waren wel uniek destijds.’

Uitdagende baan

Het innovatieve dat Bauke Jaap had, sprak Hans aan. ‘Daarmee bleef het ook een uitdagende baan. Bovendien gingen de ontwikkelingen in de grafische sector snel, je moest ook wel mee anders liep je mijlen achter.’ De Goss Community, die inmiddels 8 units telde, kon niet verder uitgebreid worden in de rotatiehal, waarop gezocht werd naar een oplossing.

Er moest een nieuwe pers komen. Het werd een Goss Tribune rotatiepers, gebouwd in Frankrijk onder licentie van het Amerikaanse Rockwell-concern. De bouw en installatie duurde bijna een jaar en ook de hal moest verbouwd worden om het apparaat onderdak te kunnen bieden.

Kinderziektes

‘Wij werkten beneden gewoon door, maar waren natuurlijk nauw betrokken bij de opbouw. Zo’n nieuwe pers start met heel veel kinderziektes. Dat is normaal, maar omdat we de machine bij een dealer kochten en niet rechtstreeks van de fabriek was het nog wat moeilijker, maar wel heel leerzaam. Het was Bauke Jaap ten voeten uit om het zo te doen. We moesten inventief zijn, maar waren nauw betrokken. Wat een gigantisch gaaf project was het.’

‘Het mooie was dat we vrijheid kregen in onderhoud en de verantwoordelijkheid ook bij ons lag. Het was onze verantwoordelijkheid en dan leer je ook wel snel hoor. Mijn voordeel was dat ik MAS gedaan had en niet bang was om te sleutelen aan complexe machines. Dat had ik op school geleerd.’ Toen de kranten eenmaal vlotjes van de nieuwe pers rolde, was de drukcapaciteit bij Hoekstra verdubbeld.

De nieuwe eeuw stond voor de deur, maar ook grote veranderingen bij Hoekstra. Het bedrijf splitste zich in een uitgeverstak en drukkerij. De kranten gingen naar De Noordelijke Dagblad Combinatie, de uitgever van de Leeuwarder Courant. Bauke Jaap Hoekstra zette als directeur eigenaar Rotatie- en handelsdrukkerijen het bedrijf in Emmeloord voort.

Chef-drukkerij

Hans werkte bij de technische dienst, op de drukkerij en organiseerde de processen. Hij werd aangesteld als chef-drukkerij. De markt eiste nieuwe investeringen. Samen met Bauke Jaap ging hij Europa door om iets nieuws en passends te zoeken. Er kwam een Universal naar de Werktuigenweg. Het drukproces werd steeds meer gedigitaliseerd. ‘We gingen een samenwerking aan met Agfa en schaften de pers aan. Het was het begin van opnieuw een leerzaam proces, maar we liepen redelijk voorop in de grafische wereld.’

‘Toen we samen gingen werken met Boom in Meppel moest er opnieuw uitgebreid worden. Meer units voor kleur en een dubbele vouwtrechter was nodig om aan de vraag naar 4-katerns kranten te kunnen voldoen. Het waren de jaren voor de crisis in 2008. De persen draaiden op volle toeren.’

Inktproducent

Hans kreeg in die jaren echter een aanbod om ergens anders aan de slag te kunnen gaan. ‘Inktproducent Flint vroeg me om als troubleshooter aan de slag te gaan voor het bedrijf. Problemen oplossen bij drukkerijen in Europa. Het was een uitdaging die ik graag aanging. Twee jaar heb ik veel door Europa gereis langs drukkerijen; rapporten maken en oplossingstrajecten voorstellen.’

Ondertussen onderhield hij warme contacten met Bauke Jaap Hoekstra. ‘Hij polste me voor de nieuwe drukkerij aan de Techniekweg. Of dat iets voor mij was, maar ik heb toen nee gezegd. Wel heb ik advies gegeven. Het standpunt van Hans veranderde echter na het plotseling overlijden van Bauke Jaap op 5 december 2006. ‘De familie vroeg me en ik had veel aan Hoekstra te danken.’ Emmink werd technisch directeur bij de drukkerij. ‘Tot de financiële crisis keken we naar uitbreiding van machines, panden en mensen, maar toen moest ineens de handrem erop.’

Papier

In 2013 verliet Emmink voor de tweede keer het bedrijf dat zich onderscheidde met het drukken van mooie kranten. ‘Ja, de lat lag bij ons erg hoog. We hadden veel controlemomenten.’ Nog steeds kijkt Emmink met een kritisch oog naar het eindproduct dat iedere woensdag op de deurmat valt. ‘Oh ja en dan ook in het bijzonder naar het papier. Als zelfstandig ondernemer lever ik dat namelijk aan drukkerijen.’

Die markt is echter ook kleiner geworden. Als ondernemer is hij flexibel en momenteel haakt hij in op de corona-actualiteit. ‘Ik handel in handdesinfectiezuilen en lever apparaten voor schone lucht in scholen en kantoren. Dat is waarvoor ik vandaag onderweg ben naar FC Antwerp.’

Cees Walinga