‘Ik ben zoals ik ben, draai er niet om heen’

Vollenhove - Kapsones heeft ze niet, nooit gehad ook. Als raadslid is ze altijd voor iedereen gemakkelijk benaderbaar geweest. Altijd zichzelf, en van haar hart geen moordkuil makend. Dinsdagavond nam Jacqueline Willemsen-Post (67) afscheid, na bijna 20 jaar raadslid te zijn geweest voor de Christelijke Partij Burgerbelangen (CPB). „Ik ben zoals ik ben, ik draai er niet omheen.” De gemeenteraad liet de nestor van de raad niet zomaar vertrekken: ze kreeg mooie woorden, bloemen en cadeaus mee. Ook werd ze benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.

Voor haar maatschappelijke inzet werd zij beloond met een lintje. Zij nam dinsdagavond tijdens haar laatste raadsvergadering de versierselen in ontvangst.

Koninklijke onderscheiding

Het was haar eigen man Wim die de onderscheiding opspeldde. Vanwege corona was dat de meest verstandige optie, aldus burgemeester Bats, die Willemsen-Post in een toespraak prees voor haar inzet. ,,Als raadslid praat en debatteer je vanuit het hart en de emotie, dat heb ik iedere keer mogen meemaken", aldus de burgervader. ,,Slagvaardig, strijdbaar en niet bang om je eigen mening uit te spreken. Je hebt het hart op de goede plaats en ook op de tong”.

Betrouwbaar

Ronnie Lassche, de huidige fractievoorzitter van CPB, sprak over de betrouwbaarheid die Willemsen-Post opriep bij de kiezer. ,,Waar je ook op de kieslijst belandde, je werd altijd gekozen. Dat is heel bijzonder." Hij bleef ook even stilstaan bij de betrokken, sociale kant van de vertrekkende raadsnestor. ,,Als er bij iemand iets speelde, dan stond je voor ze klaar." Lassche: ,,Je was betrokken bij heel veel zaken. Of het nou om vergunningen, het sociale domein of wegen ging: de burger stond bij jou op plaats een, twee en drie." Ook bedankte Lassche de familie van Willemsen-Post voor het feit dat zij haar 2500 avonden hebben 'afgestaan' voor het vele vergaderwerk dat komt kijken bij het vak van raadslid.

De burger op 1

Uiteraard sprak Willemsen-Post zelf ook nog enkele afscheidswoorden. Het viel haar de laatste jaren op dat het debat binnen de politieke arena verhardde. ,,In het begin was de sfeer nog gemoedelijk, tegenwoordig is de toon harder." Ze sprak de hoop uit dat de partij ook na haar afscheid blijft doen, waar zij zich zelf altijd hard voor heeft ingezet: de burger op een.

„Iedereen heeft daar nu de mond vol van, maar dat stond bij de CPB van meet af aan al bovenaan”, zegt ze. Bij de verkiezingen in november 2000 kwam ze met voorkeurstemmen in de gemeenteraad. „Totaal onverwacht. Ik stond naar ik zelf dacht op een redelijk onverkiesbare plaats, meer als lijstduwer. Ik zat net in de kerkenraad en had mijn handen vol.” Maar gekozen is gekozen en toen ging ze er ook vol voor. Nog even probeerde ze raadswerk en kerkenraad te combineren, maar dat bleek lastig in de praktijk, dus stopte ze met de kerkenraad. „Ik werd onverwacht in het diepe gegooid, was zeker geïnteresseerd in politiek maar moest nog heel veel leren”, vertelt de geboren en getogen Venose. Met man Wim bewoont ze het voormalige politiebureau (Wims vader was politieman en werd als groepscommandant vanuit Rijpwetering overgeplaatst naar Vollenhove).

Interesse in sociale onderwerpen

Een paar jaar woonden Wim en Jacqueline in Ens (‘handig voor het werk’), maar ze zijn al jaren weer terug in hun geliefde Vollenhove en hebben geen plannen daar te vertrekken. Jacqueline heeft een sociale opleiding gedaan - inrichtingswerk - en die interesse in de sociale onderwerpen was ook duidelijk merkbaar in haar jaren als raadslid, zoals het sociaal domein en de sociale dienst. Alle perikelen rond de toenmalige IGSD (sociale dienst) liggen haar nog vers in het geheugen.

Wat er echt heeft ingehakt was toen in 2015 vele thuiszorgmedewerkers (huishoudelijke hulpen) hun baan kwijt dreigden te raken nadat de gemeente Steenwijkerland het contract met Zorggroep Oude en Nieuwe Land had opgezegd. „Ook daar merkte je al dat burgers mondiger zijn geworden. Je werd aangesproken op het moment dat je bij het gemeentehuis je auto uitstapte.”

Integer

Ook integriteit heeft zij hoog in het vaandel staan. „Alle schijn van belangenverstrengeling heb ik altijd voorkomen. Voorzitter van een voetbalclub zijn en in de raad zitten kan bijvoorbeeld niet, vind ik…”

De laatste paar jaar waren niet de leukste jaren, erkent ze. Noodgedwongen in de oppositie, voor haar gevoel buitenspel gezet door de huidige coalitiepartijen BGL en PvdA. De manier waarop de CPB door oppositiegenoot CDA is behandeld blijft een gevoelig punt. „Ineens draaiden ze de180 graden om. Ik ben misschien niet altijd even handig in mijn uitspraken, maar ik praat niet met de mond vol meel…”

De wandelgangen

Het vergaderen via ZOOM ging op zich prima, maar ze miste door de corona wel de korte lijntjes en de wandelgangen, om snel even iets af te stemmen. Echt contact is toch plezieriger. Wapenfeiten uit de afgelopen jaren? Ze somt er een aantal op: De aanleg van het drinkwaterpunt in Kalenberg, de markt weer terug op het Voorpoortplein in Vollenhove, het behoud van een mortuarium in Vollenhove, nieuwbouw in Blankenham (als pleister op de wonde na het verdwijnen van de school), bloemrijke bermen („maar ze zijn me nog altijd niet fleurig en kleurig genoeg!”). „Onderhoud van groen is echt heel belangrijk. Dat vind ik ook zo jammer aan park Old Ruitenborgh: dat is eigenlijk vooral een ‘doorfietsbos’ en verdient zoveel meer.”

Wat nooit goed gelukt is, is het geven een goede boost aan het zwembad in Vollenhove. „Op de een of andere manier is het nooit gelukt om iedereen, bestuurlijk en politiek, mee te krijgen om het zwembad goed te laten lopen. Het is zo’n sfeervol bad, dat meer bezoekers verdient!”

Door de corona is ze al meer gewend om veel thuis te zijn, nu het doek als raadslid valt. Maar voor stilzitten is ze geen type. „Wat ik hierna gaan doen? Ik zie het wel. Straks weer oppassen op de kleinkinderen, haken, met de camper op pad!”