'Mensen thuis verzorgen zit gewoon in je bloed'

Emmeloord - Bertha Burgler (62) werkt al vele jaren als verzorgende in de wijkverpleging bij Zorggroep Oude en Nieuwe Land (ZONL), net als haar dochter Anja Boltendal (35) en nicht Lianne ten Klooster (34) die verpleegkundige is. In het kader van de ‘Dag van de Thuiszorg’ een driegesprek met deze familieleden over het verlenen van zorg bij mensen thuis.

De drie dames werken allen in dezelfde wijk in Emmeloord. Bertha en Lianne werken in hetzelfde team: wijkteam Houttuinen, Anja in wijkteam Smedenpoort. “Bertha is dan wel mijn tante, maar op het werk zijn we gewoon collega’s, die kritisch zijn en elkaar goed aanvullen”, vertelt Lianne. Bertha knikt: “Dat klopt. Zo staan we er alle drie in. Ook mijn dochter en ik hebben in het verleden in hetzelfde team gewerkt en dat was nooit een probleem.”  

Prachtig beroep

Over één ding zijn de dames het meteen eens: ze hebben een prachtig beroep! “Mijn hart ligt echt bij de wijkverpleging. Het contact met de mensen, de verhalen die ze met je delen, de zorg in privésfeer en de humor die steeds terugkomt… Het hele plaatje maakt het zo mooi”, legt Bertha uit, die al 20 jaar bij ZONL werkt. Anja vult haar moeder aan: “De vrijheid en het zelfstandig werken is heel erg fijn. In elk huis vind je weer een andere, unieke situatie, waar je samen met de cliënt keuzes moet maken. Dat maakt het afwisselend en uitdagend. Mijn werk is eigenlijk gewoon mijn hobby, al 16 jaar!”.

Lianne werkt nu een paar jaar in de wijkverpleging. Daarvoor werkte ze in een verpleeghuis. “Wat ik een pluspunt vind, is dat je echt de tijd hebt voor de cliënt, één op één. Zodra je bij ze over de drempel stapt, stap je in hun leven en daar pas ik mij op aan. Het is mooi dat je de mensen in hun eigen leefomgeving mag verzorgen”, vertelt Lianne. “De cliënten zijn ons dankbaar. Ze vinden het fijn dat ze met onze hulp gewoon thuis kunnen blijven wonen.”

Bijzondere band


Wanneer je jaar in jaar uit voor een cliënt zorgt, ontstaat er soms een speciale band. “Cliënten vertrouwen je veel toe, je komt heel dichtbij. Zeker wanneer je ze mag begeleiden in dat laatste stukje van hun leven, zoals wij in het bijna-thuis-huis doen. Natuurlijk raken dingen mij en dat is ook niet erg, ik heb er geen slapeloze nachten van”, zegt Bertha. “Je werkt dan wel zelfstandig, maar nooit alleen”, voegt Lianne toe. “Collega’s zijn in de buurt. Wij hebben een fantastisch team, waar je altijd je verhaal kwijt kan.”  

Anja had een cliënt waar ze 12 jaar over de vloer kwam: “Je komt er als zorgmedewerker dikwijls vaker over de vloer dan de familie en je bouwt op een gegeven moment toch een bijzondere band op. Helaas is mevrouw inmiddels overleden. Doordat je voorbereid bent op wat komen gaat, leer je werk en privé gescheiden te houden, maar ik mis haar soms wel een beetje.” 

Oog op de toekomst


De toenemende zorgvraag van ouderen die steeds langer thuis blijven wonen, ziekenhuisverplaatste zorg thuis waardoor de zorgzwaarte toeneemt en complexer wordt, en de personeelstekorten die er zijn. Lianne maakt zich er niet zo druk om: “Ik volg de ontwikkelingen, maar kijk nog niet te ver vooruit.” Bertha is er meer mee bezig: “Toevallig zit ik tijdelijk in de OR, waardoor ik dicht op het vuur zit. We krijgen met interessante uitdagingen te maken.” 

Anja is met het oog op de toekomst met de opleiding tot verpleegkundige begonnen. “Ik denk dat daar de toekomst zit en daarnaast wil ik mezelf gewoon blijven uitdagen”, vertelt ze. “Ook sta ik open voor het toepassen van zorgtechnologie. Niet elke cliënt en zorgvraag is er voor geschikt, maar zaken als beeldzorg en slimme medicijndispenser Medido kan heel goed ondersteunend werken.” Anja haar moeder beaamt dit: “de inzet van zorgtechnologie helpt mensen onder meer zoveel mogelijk hun eigen regie te behouden.” 

In de genen


Het is duidelijk, het werk van een zorgprofessional is en blijft mooi en uitdagend, én het zit vaak in de genen! Lianne komt uit een gezin met zes zussen, waarvan er drie in de zorg werken. Anja merkt bij haar dochter dat de interesse voor de zorg groot is. “Mensen thuis verzorgen zit gewoon in je bloed”, zegt ze beslist. “Ik hoop het nog mee te maken dat mijn kleindochter ook de zorg in gaat”, zegt Bertha enthousiast. “Je ziet gewoon dat het in zo’n meisje zit. Het zorgzame, altijd willen helpen en voor anderen klaarstaan. Wie weet hebben we straks dus drie generaties in de wijkverpleging van ZONL.”

Meer informatie over de Wijkverpleging van Zorggroep Oude en Nieuwe Land klik hier.