Vovem vecht zich naar nipte zege

Emmeloord - Luctor et emergo: Ik worstel en kom boven. De wapenspreuk van Zeeland was zaterdag ook de lijfspreuk van de mannen van Vovem ‘90. Tot twee keer toe vochten de Emmeloorders zich tegen concurrent Emmen ’95 terug uit een benarde positie: 3-2.

Vovem promoveerde dit jaar naar de tweede divisie, een niveau dat jarenlang buiten bereik van de volleyballers bleef. Terug op dat podium is na vier wedstrijden de voorzichtige conclusie dat Vovem, als het keihard blijft trainen en werken, zich moet kunnen handhaven. Daarmee zou het team van trainer/coach Niels Groen voldoen aan het vooraf gestelde doel. ‘Ik denk dat we goed bezig zijn, al hebben we nog niet één keer ons niveau gehaald’, aldus Groen. ‘We kunnen nog beter, maar ik ben tevreden.’

Twee keer winst en twee keer verlies. Dat is de opbrengst na vier wedstrijden. Drie keer ging de partij over vijf sets. In de twee verliespartijen werd Vovem absoluut niet weggespeeld. ‘Maar’, zei Niels Groen, ‘we hebben vooral tegen clubs uit de onderste regionen gespeeld. De toppers hebben we nog niet gehad. Dan gaat het spel sneller en is de passing constanter. En dan wordt het lastiger, dat zul je zien.’ Maar toch: ‘We doen goed mee en horen denk ik op dit niveau thuis. Jammer alleen, dat we niet met 3-1 hebben gewonnen. Had vier punten opgeleverd.’

Houdini-act

Dat is een waarheid als een koe, maar voor hetzelfde geld was de wedstrijd tegen Emmen in een deceptie geëindigd. In de beslissende vijfde set namen de Drenten een 7-12 voorsprong en leek het pleit beslecht. Via een ware Houdini-act sleepte Vovem de verdiende overwinning uit het vuur. De tegenstander werd geen punt meer gegund: 11-25, 25-22, 25-20, 19-25, 15-12. De vijfde set was dus spectaculair, net als het hele scoreverloop, maar was eigenlijk een overbodige toegift. De thuisclub had de buit in vier sets binnen moeten halen.

Tot 2-9 in de tweede set speelde Vovem een kansloze wedstrijd. Groen: ‘Ik dacht: daar gaan we weer. De eerste set hebben we weggeven. Serverend zakten we ver weg. Dan wordt het lastig.’ Maar net als in de laatste set rechtte Vovem de rug, kon Emmen het hoge niveau niet vasthouden en was er vanaf dat moment sprake van een echte wedstrijd. Groen: ‘De passing ging beter lopen, waardoor we de aanval konden bedienen.’ Tot halverwege de vierde set liep het gesmeerd, maar toen kwam de klad erin. ‘Vier, vijf passfouten achter elkaar. Zonde. Maar we bleven hard werken, waardoor we toch aan het langste eind trokken’, meende Groen.

Concurrentie

Heel belangrijk, want tegen de concurrentie moet je de punten pakken om in de tweede divisie A te mogen blijven spelen. Punten die je tegen toppers pakt zijn een mooie bonus, maar belangrijker is afstand te nemen van je naaste belagers. En voor jonge spelers is de tweede divisie een mooi podium om je te ontwikkelen. Sinds dit seizoen is Alwin Wassink (19) de libero van Vovem. De geboren en getogen Emmeloorder speelt vanaf de jeugd bij Vovem, net als zijn broer Ewout, die de hele wedstrijd op de bank bleef. De broers zijn de benjamins van het team.

Wassink: ‘De vorige libero vertrok bij de club, dus kwam er een plekje vrij. Van de trainer kreeg ik de kans om die positie over te nemen. Ik was passer/loper. Op die positie heb je veel concurrentie. De positie van libero is voor mij een mooie manier om veel minuten te maken.’ De libero is een belangrijke pion. ‘Hij is vaak de eerste stap van een goede aanval.’ Als jonkie kan hij veel leren van alle ouwe rotten in het team. ‘De andere jongens geven veel tips. Dat helpt me enorm om me verder te ontwikkelen.’

Harry de Ridder