Vizier op Tokyo, ondanks blessureleed

Emmeloord - Corinne Nugter is al meer dan een jaar geblesseerd aan haar linker elleboog, maar de discuswerpster peinst er niet over om er de brui aan te geven. ‘Ik vind het nog steeds hartstikke leuk en ik denk, dat ik me nog kan verbeteren.’

De zevenvoudig Nederlands kampioene, die dit jaar het NK aan zich voorbij moest laten gaan en dus haar titel niet kon verdedigen, is begin november voor de tweede keer geopereerd. Denise Eygendaal, orthopedisch chirurg in het Amphiaziekenhuis in Breda, is een autoriteit op dit terrein. Nugter was dus in goede handen en merkt na de tweede ingreep dat ze vooruitgang boekt. ‘Ik heb geen garantie, dat ik op mijn oude niveau terugkeer, maar als dokter Eygendaal het niet had zien zitten, had ze me niet voor de tweede keer geopereerd.’

Ellende

In oktober 2019 begon de ellende voor de 28-jarige atlete uit Emmeloord. Ze kreeg zoveel last van de elleboog, dat ze amper meer een discus kon werpen. Op scans was niets te zien en een injectie met cortisonen had geen enkel positief effect. Begin dit jaar kwam Nugter in haar zoektocht naar oorzaken van haar malheur uit bij dokter Eygendaal. Zij maakte opnieuw scans en concludeerde, dat er losse stukjes bot rond het gewricht zaten. Nugter ging voor de eerste keer onder het mes en begon aan een lange revalidatie, op weg naar volledig herstel.

Cortisoneninjectie

Zover kwam het echter niet. ‘Ik bleef steken op zo’n tachtig procent’, zegt Nugter. ‘Ik kon de elleboog nog steeds niet volledig strekken.’ Opnieuw toog ze naar Breda, waar werd geconstateerd dat er wat littekenweefsel zat. Een cortisoneninjectie zou uitkomst bieden. Niet dus. Zes weken later moest de atlete van AV NOP er weer aan geloven. ‘Nu gaat het best goed. Het voelt echt anders na de tweede operatie. Ik volg intensief fysiotherapie, doe krachttraining en loop op de crosstrainer. Helemaal de elleboog strekken, dat heeft nog tijd nodig. Met de discus weer in de hand weet ik meer. Ik mik op eind januari.’

Het zou mooi zijn als Corinne Nugter tegen die tijd weer met een discus aan de bak kan, want ze heeft de tijd hard nodig in haar streven om zich te plaatsen voor de Olympische Spelen in Tokyo, eind juli. Om dat doel te bereiken moet ze haar persoonlijk record met een paar meter verbeteren of, en dat is een meer realistische route, bij de beste 32 discuswerpsters van de world ranking horen. ‘Daar zit ik heel dichtbij’, weet Nugter, die in wedstrijden punten kan scoren voor die wereldranglijst. Hopelijk kan er weer veel in 2021.

Rap op niveau

‘Ik denk zeker dat ik Tokyo kan halen’, klinkt het optimistisch. ‘Dat is nog steeds mijn drijfveer: het idee dat ik nog beter kan presteren dan ik al heb gedaan. Het WK indoor is al weer afgelast, het is lastig plannen in coronatijd. Ik moet zo rap mogelijk op niveau komen, maar als er geen wedstrijden zijn is het aan de bonden om een beslissing te nemen. Dat heb ik niet in de hand.’ Ervan uitgaande, dat het in 2021 allemaal beter wordt, heeft Corinne Nugter best lang de tijd om haar droom uit te laten komen. ‘Je kunt je nog tot vier weken voor de spelen kwalificeren.’

Tokyo halen: het zou een prachtig slot van een heel mooie carrière kunnen zijn, maar Corinne Nugter is nog lang niet van plan er een punt achter te zetten. Ze denkt er niet eens over na. ‘Ik heb oprecht geen idee wanneer ik wil stoppen. Ik snap dat mijn loopbaan niet oneindig is, maar ik vind deze sport nog steeds hartstikke leuk en ja, ik denk dat ik nog beter kan worden. Zolang ik ambities heb en het vuurtje nog brandt, ga ik door. Afgelopen jaar was niet altijd gemakkelijk en even leuk, maar door corona heb ik weinig gemist. Dat maakte het wel gemakkelijker. En na de tweede operatie heb ik weer perspectief. Ik ben vol goede moed.’

Harry de Ridder