René Vernooij en Berend Schotanus, sporthelden

Emmeloord - ‘Gigantische helden’ noemde Ruurd Sieperda zijn twee hardlopende vrienden Berend Schotanus en René Vernooij. Zondag liep het duo de twaalfde en laatste marathon van dit jaar in recordtijd. Met hun actie haalden Schotanus en Vernooij 7000 euro op voor MS Research.

 

De twee Emmeloorders koppelden de sportieve uitdaging aan een goed doel, niet toevallig onderzoek naar MS, de ziekte waaraan Ruttenaar Ruurd Sieperda lijdt. In het Drentse Dwingeloo werden de twee marathonlopers door de vriendengroep op gepaste wijze onthaald. ‘Het lijkt de avondvierdaagse wel’, lachte Vernooij. Er waren bloemen, taart en zelfgemaakte medailles voor de twee sporthelden, die in een memorabel jaar een gedenkwaardige prestatie leverden. Ga er maar aan staan: twaalf marathons in twaalf maanden. Een prestatie van formaat.

 

Geslaagde missie

Het werden niet de twaalf marathons, die Vernooij en Schotanus voor ogen hadden. Corona dwong de twee ertoe het strijdplan om te gooien. Halve marathons werden omgesmeed tot hele marathons en, zoals bijvoorbeeld in Flevoland, soms was het nodig zelf een parcours uit te zetten. De geslaagde missie culmineerde zondag in een marathon (Schotanus: ‘We hebben zelfs een paar honderd meter extra gelopen’) in een tijd van 3 uur, 57 minuten en nog wat, zoals de beide mannen zeiden. Binnen de vier uur, zoals ze eigenlijk alle marathons binnen die tijd hadden willen voltooien. Daar kwam het niet van, omdat Vernooij in een vroeg stadium een blessure opliep.

 

Natuurlijk maalde niemand erom. Het is en blijft een prachtige prestatie met een prachtig bedrag voor een goed doel. Zondag wachtte de vriendengroep beide mannen op bij de finish, aan de rand van nationaal park Dwingelderveld. Een mooie omlijsting voor de afsluitende marathon (twee keer een halve). ‘Prachtig’, vond René Vernooij. ‘Konden we nog een beetje genieten van de omgeving. Dat leidde een beetje af.’ De supporters doodden ondertussen de tijd met warme chocolademelk, snert en broodjes. En Ruurd Sieperda diepte een mooie anekdote op uit zijn geheugen, over de marathon van Limburg.

 

De finish gemist

‘Ik ben bij zeven van de twaalf marathons aanwezig geweest: Groningen, Friesland, Utrecht, Limburg, Flevoland, Overijssel en Drenthe. Die van Limburg was wel heel leuk. René en Berend wisten niet dat ik erbij zou zijn. Ze liepen de marathon op 22 augustus, mijn verjaardag. Zonder dat we het van elkaar wisten, hadden we hetzelfde hotel geboekt! Het was die dag prachtig weer en ’s avonds hebben we lekker op een terras gezeten. Mijn vrouw en ik hebben de hele marathon meegefietst. Helaas hebben we wel de finish gemist, omdat we in het bos waren verdwaald op een stukje waar we niet met René en Berend konden meefietsen. Gelukkig hebben zij de finish niet gemist.’

 

In Dwingeloo ging het allemaal goed. Vernooij en Schotanus waren in vorm. Het laatste hoofdstuk van een waar kunststukje stemde tot grote tevredenheid. ‘Goed geslapen en heel goed gelopen’, klonk het content. Een afsluiting in stijl. Als klap op de vuurpijl spraken mensen van Stichting MS Research het duo toe. Dat gebeurde via de laptop. Ze konden er niet bij zijn vanwege de coronamaatregelen. Wolter Kroes, ambassadeur van de stichting, had grote waardering en respect voor de prestatie van Vernooij en Schotanus. ‘Grote klasse. Ontzettend bedankt voor het bedrag!’ Ruurd vinkte de laatste marathon af op de T-shirts van René en Berend. Dat was het dan. ‘We vallen in een zwart gat’, grapte Berend.

In de krant van woensdag 30 december een uitgebreide terugblik op het marathonavontuur.

Harry de Ridder