Team Jerommeke: ‘Het was een prachtig avontuur’

Emmeloord - Vertwijfeling kreeg geen seconde grip op Team Jerommeke. ‘Nee, we hebben geen moment gedacht: we trekken de stekker eruit. We waren heel gemotiveerd. Of dat volgend jaar ook zo zou zijn, moet je maar afwachten’, zegt Berend Schotanus.

Ondanks de vraag van een bezorgde Ruurd ‘Jerommeke’ Sieperda of het wel verstandig was om de challenge voort te zetten, wilden Berend Schotanus (49) en René Vernooij (51) per se doorzetten. Het hele plan om twaalf marathons in twaalf provincies in 2020 te lopen moest door de coronacrisis vanzelfsprekend op de schop, en het was soms ook niet gemakkelijk, maar Team Jerommeke kijkt met veel voldoening op de grote sportieve uitdaging terug. ‘Het was een waardevolle belevenis’, vindt René Vernooij. Waardevol om diverse redenen.

De Emmeloorders vatten in 2019 het plan op via een opzienbarende sportieve uitdaging geld voor MS Research in te zamelen. Vriend Ruurd Sieperda heeft MS en zo was het lijntje tussen sportuitdaging en goed doel snel gelegd. De eerste twee marathons, in het Amsterdamse Bos en bij het Groningse Hoornsemeer, hadden de mannen nog gezelschap van andere atleten. Daarna was de eerste golf in de coronacrisis een feit en hadden ze alleen elkaar nog, want alle marathons werden van de kalender geschrapt. Het kwam aan op creativiteit en doorzettingsvermogen.

Nieuwe parcoursen

Het schema werd omgegooid, halve marathons werden omgetoverd tot hele en soms werden nieuwe parcoursen uitgezet, zoals van de marathon in Flevoland, rond de Wellerwaard. ‘Het was even schakelen’, zegt Schotanus, ‘maar een voordeel was, dat we zelf konden beslissen om tussen elke marathon vier weken te plannen. In het officiële schema zat er soms maar twee weken tussen twee marathons. Dan was het wel lastiger geweest om op tijd te herstellen. Mede door die evenwichtig verdeelde rust is het mij fysiek meegevallen.’

Maatje René kijkt er toch wat anders tegenaan. ‘Een paar duizend andere deelnemers trekken je mee, kunnen je over het dode punt heen helpen. Je ziet dat anderen ook diep moeten gaan. Dat motiveert. Nu moest Berend mij er een paar keer doorheen trekken door zijn tempo drastisch aan te passen. Ik heb in enkele marathons op m’n tandvlees de finish gehaald.’ Een kuitblessure en een valpartij met de fiets maakten het er niet gemakkelijker op. De richtlijn om elke marathon binnen de vier uur te lopen kon al na de eerste de prullenbak in.

Mentale gesteldheid

Het lopen van de twaalf marathons was soms ook een beproeving voor de mentale gesteldheid. ‘Ja, ik voelde wel een mentale druk, zeker in het begin’, aldus Vernooij. ‘Je kan alleen donaties binnenhalen als je elke maand die 42 kilometer hardloopt. Stelt dat je al snel zwaar geblesseerd was geraakt: geen verhaal en weg donaties. Leuk voor je ego, die marathons, maar we deden het voor het goede doel en voor Ruurd. Ik heb er in het begin wel eens slapeloze nachten van gehad.’ Gelukkig kunnen de twee goed met elkaar en sleepten ze elkaar er doorheen.

Gaandeweg de missie voelden beide mannen, dat het respect van de buitenwereld voor hun prestatie groeide. Vernooij: ‘De reacties van toeschouwers onderweg, de vele giften van donateurs en spontane acties van mensen, die met ons meefietsten hebben ons veel voldoening gegeven. Die saamhorigheid verbindt mensen.’ Schotanus: ‘We hadden leuk contact met de eigenaar van een bed & breakfast in Brabant. Hij had mooie verhalen over alle mensen uit de hele wereld, die bij hem over de vloer waren geweest. We zijn op plekken geweest waar we anders nooit waren gekomen. Het was een prachtig avontuur.’

Bijna 8000 euro

Het streefbedrag dat het avontuur moest opleveren was 2500 euro. Dat bedrag is ondanks alles ruim binnengehaald. Mede dankzij een gulle gift van de werkgever van Berend Schotanus stokte de teller pas bij bijna 8000 euro. Dik 200 donateurs deden een duit in het zakje. ‘We hebben door corona niet zoveel aan promotie kunnen doen als we wilden’, zegt René Vernooij. ‘Wij zijn natuurlijk geen Maarten van der Weijden, die even een paar miljoen binnenharkt. Ik vind het een mooie prestatie.’ Ongemerkt bleef de supermarathon in het land niet, want het duo kreeg aandacht van Omroep Zeeland en Omrop Fyslân. ‘Leverde toch reacties en donaties op’, aldus Berend Schotanus.

De bijzondere sportieve missie heeft René Vernooij en Berend Schotanus veel gebracht, maar of ze ooit nog een dergelijke uitdaging aangaan? ‘Daar moeten we goed over nadenken.’ Vernooij: ‘We hebben heel anders getraind dan we gewend zijn. Ik ben een trainingsdier en ga graag diep. Dat kon dit jaar niet. Alles stond in het teken van rustig aan doen, herstellen.’ Schotanus: ‘Normaal train je ook op snelheid. Nu hebben we alleen een beetje op snelheid getraind door samen mee te doen aan een paar wedstrijden voor de virtuele dorpencompetitie van AV NOP.’ Conclusie: Elke keer weer opladen voor een nieuwe marathon was motiverend, maar ook inspannend. Schotanus: ‘Het was absoluut een bijzonder jaar.’

Harry de Ridder