STOPPELS | Corona en de kerk

Het is vandaag precies 10 maanden geleden dat de wereld op slot ging en het fenomeen Corona ons leven ging beheersen. Die dag vlogen dochter Henriët en haar gezin terug naar hun woonplaats Aruba.

De avond daarvoor gingen de universiteiten dicht en kleindochter Isabel, studente aan de UvA, kon nog net op de valreep mee. Niet wetend dat het de laatste KLM vlucht zou zijn naar Aruba voor maanden. Gezin gelukkig compleet maar wel ver weg. Corona kwam toen al heel dichtbij. Toen leek het op een avontuur uit een slechte film. Gaat snel voorbij. Nu weten we dat het geen avontuur was maar bizarre werkelijkheid.

‘Goeroelogen’

Vervolgens werden we door de media geconfronteerd met een leger aan ‘deskundigen’ die dag aan dag, avond aan avond ons lieten weten hoe het verder moest. Niet gewoon luisteren naar de wetenschappers die met de moed der wanhoop een lijn probeerden uit te zetten om ons zoveel als mogelijk te beschermen voor een échte ramp. Recalcitrant gedrag overal. Zo van “we laten ons toch zeker de wet niet voorschrijven”. Typisch Nederlands.

Ik fietste in juli met een vriend naar Berlijn. In Duitsland al overal mondkapjes verplicht. En de Duitsers hielden zich eraan. Zelfs als we een benzinestation binnenstapten voor een flesje AA was het direct “Masken!” Ook daar uitbraken maar bovenal discipline en controle. Later bleek dat Nederlandse coronapatiënten in Duitsland moesten worden opgevangen. Daar was nog plaats. Nederland zat vol met wat ik noem “goerologen”. Niet eens waard om naar te kijken, maar ze bleven komen. En nog!

Politici niet uitgezonderd, integendeel. Het debat in de 2de kamer nam beschamende vormen aan. Gelukkig hield Rutte stand en liet zich niet gek maken. Chapeau!

Kerken

We leerden ons zelf kennen. De sterke, maar ook de zwakke kanten van onze samenleving. Soms met de grondwet in de hand. Het lijkt hoog tijd om eens na te denken over hoe het verder moet. Want, zo weten we wel bijna zeker, dit is niet de laatste pandemie. We hebben in het laatste jaar ook het andere gezicht van de kerken leren kennen. We zagen de beelden van schuwe mensen die zich op zondag met hoed en pet voor de ogen van en naar de kerk begaven. Zich bekommerend om hun eigen religie en gedachtengoed. Maar niet om dat van hun medeburgers. Met Art. 1 van de grondwet in de hand. Juridisch in hun “recht”, maar sociaal….? Van de technische ontwikkelingen, zoals b.v. genetische modificatie en gentechnologie zeggen we vaak “alles wat kan is niet gelijk aan alles wat mag”. Dat geldt zeker ook voor religie.

Als dan recent de burgemeester van Staphorst in de media zegt dat “hij geen idee heeft waar al die besmettingen vandaag komen, we houden ons toch aan de regels? ”, dan krijg ik toch wel een heel raar gevoel in mijn maag. En hij is niet de enige, helaas.

Omdenken

Er wordt vaak gesproken over “omdenken”. Dan gaat het meestal over het klimaat en energie neutraliteit. Wat dat ook moge zijn. Misschien moeten we wat de positie van de kerken betreft ook eens ‘omdenken’. Maar dan voor een veilig, sociaal en gezond Nederland. Een uitdaging voor het nieuwe kabinet.

Peter N. Blauw