Omdenken | Voorkomen of genezen

Hidde daagt me uit; wanneer schrijf je over de pandemie. Ik heb dat onderwerp bewust gemeden. We zijn dood gegooid met deskundige meningen. Een overmaat aan informatie. Al langere tijd luister ik zeer selectief naar praatprogramma’s. En probeer voor zover het gaat het gewone leven te leiden, of is het lijden? Ok Hidde, dan toch maar deze keer!

We hebben diepe zakken sprak de minister van financiën stoer aan het begin van de pandemie. Wel 90 miljard; inmiddels is er 60 uitgegeven. De minister- president voegt toe: ik ben voor voor een K-overheid, een Kleine overheid maar inmiddels spreekt hij over een Krachtige overheid.

Ja, een aanzienlijk deel van ons leven wordt door overheden bepaald; politici hebben zelfs invloed op wat er thuis op tafel staat, wat er in je glas zit en wat je rookt. Partijen proberen dat in ieder geval wel, zo is te horen en te lezen in hun verkiezingsprogramma's.

Preventie Akkoord

Wat mij opvalt is dat de nu beschikbaar gestelde bedragen in geen verhouding staan tot wat er door de overheid aan beleid en uitgaven aan preventief gezondheidsbeleid wordt gedaan. Op de begroting van het Ministerie van Volksgezondheid (VWS) staat voor volksgezondheid een bedrag van ruim 2 miljard/jr. en het trotse, Nationaal Preventie Akkoord, richt zich daarbij slechts op roken, alcohol en overgewicht.

Via de gemeentelijke begroting word ik ook niet veel wijzer over dit onderwerp. Versta me goed, ik deel de mening dat we solidair moeten zijn met opgelegde maatregelen voor ons aller welzijn, die ten koste gaan van een deel van de samenleving. Maar er is een onevenwichtigheid, 2 miljard/jr. ter voorkoming en 90 miljard voor genezing. Dat staat haaks op de oude wijsheid. Beter voorkomen dan genezen.

We kunnen niet vaak genoeg beklemtonen dat een goede lichamelijke weerbaarheid de beste preventie is tegen ziekten alsmede herstel daarna, ook bij deze pandemie. En die weerbaarheid wordt bevorderd door een gezonde levensstijl die voornamelijk uit drie elementen bestaat; voedsel, ontspanning en beweging (VOB). En laat nu juist deze elementen door de overheid via de pandemie-maatregelen zwaar onder druk gezet zijn. De verhouding tussen enerzijds de beperking van de mobiliteit en anderzijds het gebruik maken van creatieve oplossingen is zoek.

Gezondheidspact NOP

Ook na de pandemie, als het ‘gewone leven weer gewoon is’ moet de gezonde levensstijl veel meer aandacht krijgen via voorlichting en onderwijs. En het is te gemakkelijk om naar anderen te wijzen. Waarom besluiten we niet tot ‘Gezondheidspact NOP’. We blijven immers pioniers in hart en nieren. Veel partijen kunnen daaraan meedoen. Om een paar als voorbeeld te noemen, voedselproducenten, horeca, supermarkten, sportscholen/-verenigingen, overheid, financiële instellingen, ondernemers en onderwijs.

Met name het onderwijs is een bepalende schakel, te beginnen bij het primaire onderwijs. Daar moet veel aandacht zijn voor VOB (voedsel, ontspanning, beweging). En we hebben daarvoor een uitstekende structuur in de NOP. Verreweg het grootste deel van de basisscholen valt onder de Stichting Aves. In hun visiedocument lees ik het volgende:

Moed en durf

‘Leven vanuit je hart met moed en durf. Voor wie onder de vleugels van Aves valt, betekent dit creatief handelen en uitdagingen aan gaan. Lef tonen! Waar nodig stapt Aves buiten de lijnen voor onderwijs op maat. Vanuit integriteit, identiteit en een pioniersgeest’.

Dat biedt kansen en op deze leeftijd tellen ‘ze nog gelijk’ mee, maar ook het vervolgonderwijs kan veel meer voor preventie betekenen.

Kom op, samen een gezonde toekomst, ‘Gezondheidspact NOP’. Wie pakt het op? Het onderwerp voorkomen of genezen leidt ons naar een onderliggend vraagstuk van ethische aard. Hoe lang voel ik me verantwoordelijk en blijf ik solidair met iemand die “met de pet naar zijn gezondheid gooit”.

Henk Tiesinga