Laura de Groen: ‘Ik ben vergeten hoe wedstrijdspanning voelt’

Luttelgeest - Laura de Groen hoopt in augustus weer te trainen met de meiden van drs. Vijfje. Verder verwacht ze helemaal niets. ‘Tot nu toe ben ik alleen teleurgesteld. Ik zie het wel.’

De zaalvoetbalinternational klaagt absoluut niet. Ze berust eerder in haar lot, zoals zoveel sporters. De competitie lag na drie wedstrijden al op z’n gat, de kwalificatiewedstrijden voor het EK zijn afgelast en meer dan twee trainingen met het nationale team zat er niet in. ‘Er is geen seizoen geweest’, zegt De Groen. ‘Trainen is leuk, maar je traint voor de wedstrijden en die zijn er niet. Een verloren voetbaljaar.’ Twee jaar geleden won ze met drs. Vijfje de beker en debuteerde ze in Oranje. En nu? Met een beetje geluk begint het nieuwe seizoen in september.

 

Kampioenschap

En het seizoen 2020-2021 zag er voor de studentenclub uit Groningen nog wel zo rooskleurig uit. De Groen: ‘We hadden er enkele nieuwe speelsters bij. We zouden vol voor het kampioenschap gaan.’ Er kwam niets van terecht. De eredivisie werd na een paar wedstrijden al gestaakt. ‘We vielen niet onder het topsportregime’, zegt De Groen. De kosten bleken, ook voor drs. Vijfje, veel te hoog. Twee keer in de week zelftesten was al goed voor duizenden euro’s. Dat konden de sponsors niet ophoesten. ‘En voor mij speelde mijn werk ook mee. Ik wil geen corona overbrengen op kwetsbare patiënten.’

Laura de Groen (23) werkt als verpleegkundige in het Groningse Martini Ziekenhuis op de cardio- en longafdeling. Ze heeft het bij vlagen heel druk en moest het afgelopen halfjaar haar privéleven enorm aanpassen. Ze kwam minder bij haar ouders in Luttelgeest. De verbondenheid met de polder (haar ouders hebben een fruitbedrijf) is nog altijd groot. Vriend Richard de Boer, voetballer van SVM, woont in Marknesse. Meer dan genoeg aanleiding om veelvuldig te pendelen tussen de Noordoostpolder en Groningen.

 

Tussenronde EK

Komende maand zou De Groen met Oranje EK-kwalificatiewedstrijden spelen, in Moldavië. ‘Maar de situatie daar is veel te slecht’, weet ze. Moldavië is het armste land van Europa. De economie staat er beroerd voor en corona heeft de situatie nog verslechterd. Het EK is verplaatst naar volgend jaar. In augustus zijn nu, misschien, de kwalificatiewedstrijden voor de tussenronde. De kansen van Oranje op de eindronde kan De Groen moeilijk inschatten. ‘Spanje, Portugal en Rusland zijn de toplanden. Vier landen mogen meedoen aan de eindronde. Er zijn veel beginnende landen, zoals Nederland.’

In maart kwam de Oranje-selectie een weekend bij elkaar voor een paar trainingen. Er stonden meer centrale trainingen gepland, maar die werden gecanceld. ‘Heel jammer. Ik was echt van plan om weer fit te worden.’ Toen ze met drs. Vijfje weer de zaal in mocht, was ze weliswaar blij (‘Dit is waarvoor je het doet’), maar euforisch was ze niet. ‘Leuk om weer in de zaal te trainen, maar het goede gevoel had ik niet. Je wilt wedstrijdfit zijn. Ik wilde alles in één keer laten zien, legde mezelf veel druk op. Dat werkte averechts.’

 

Wedstrijdspanning

Eigenlijk heeft Laura de Groen een hekel aan alles wat met voorbereiding te maken heeft, of het nu een groot toernooi, kwalificatiewedstrijden of de competitie betreft. ‘Het vereist veel zelfdiscipline. Het kost mij altijd moeite er weer in te komen. Ik ben ervan overtuigd, dat je alleen door wedstrijden te spelen echt fit wordt. Dat is nu al zo lang geleden, dat ik niet meer weet hoe het voelt: ergens naartoe werken, die wedstrijdspanning. Daar draait het tenslotte allemaal om: wedstrijden spelen.’ Een paar teamgenoten verkasten tijdelijk naar Italië, waar de competitie doorging. Voor de Groen was dat door haar werk geen optie.

De regiocup, een initiatief van de KNVB, is komen te vervallen als gevolg van de verlengde coronamaatregelen. ‘Mogelijk dat we met drs. Vijfje enkele onderlinge wedstrijden met Drachten en Zwolle kunnen regelen. Meer zit er voorlopig niet in. Nee, het is geen vrolijk verhaal, maar ik kan er niet meer van maken.’

Harry de Ridder