Janny Visser ruim 45 jaar in apotheek: ‘Van sigarenkistje tot robotsysteem’

Emmeloord - Meer dan 45 jaar was Janny Visser (65) het gezicht van de apotheek in het centrum van Emmeloord. Talloze poeders en pillen heeft ze gedraaid. Alle veranderingen heeft ze meegemaakt. Nu gaat ze met pensioen. Het ‘witte schort’ gaat definitief af.

Bijna een halve eeuw bij dezelfde werkgever. Waar kom je dat nog tegen? Toen ze in 1973 het havodiploma haalde wist ze niet wat ze wilde. ‘Het leger, het atheneum of iets met sport, ik wist het niet’. Dat een buurvrouw van ons aan de Espelerlaan apothekersassistente was geweest en nog een schort had was misschien wel het zetje in deze richting', stelt ze terugkijkend vast.

Bovendien had haar vader nog als jongste bediende bij een apotheker in Wolvega gewerkt. Vol goede moed begon ze in 1973 aan de opleiding apothekersassistente in Kampen. Tegelijkertijd leerde ze de praktijk bij Apotheker D. Neef aan de Deel in Emmeloord. ‘Daar droeg ik dan het te grote schort van mijn buurvrouw. Ik moest het schort steeds ophijsen.’

 

Sigarenkistje

Op 1 juli 1975 kwam ze officieel in dienst bij apotheek NOP. Dick Neef runde samen met vijf assistentes de apotheek. Toch informeerde Dick Neef voordat Janny definitief een contract kreeg, bij de huisarts van Janny, uit wat voor familie zij kwam. Dokter Groenewoud gaf groen licht en Neef was om. ‘In die beginjaren was alles nog erg eenvoudig. We hadden geen kassa of computer. Het geld zat gewoon in een sigarenkistje. Ook was de hiërarchie nog duidelijk aanwezig. Het was meneer en mevrouw Neef, die ook apotheker was, maar zich weinig bemoeide met de zaken. Daarnaast was het dragen van een lange broek onder je schort taboe. Dat gebeurde me één keer. Neef was duidelijk. Uitdoen anders ontslag.’

 

Pillen draaien

‘Het was in die tijd nog ouderwets pillen draaien, zalven maken, zetpillen bereiden en capsules op maat maken. Alles met de hand. Dat is nu totaal veranderd. Ook was er geen computer en moesten we vaak onthouden wat iemand slikte. Verder werden alle etiketten van de medicatie afgehaald zodat patiënten niet konden zien wat ze voorgeschreven kregen. Absurd natuurlijk!’

‘Verder had ik veel contact met alle huisartsen en assistentes omdat ik op de fiets de receptenbriefjes moest halen. Of voor het dorp Tollebeek werden de medicijnen naar de bus gebracht en in café De Goede Aanloop uitgedeeld. Het was een leerzame en prachtige tijd waarin de band met cliënten en artsen erg hecht was en je bijna iedereen persoonlijk kende.’ Door het plotselinge overlijden van Neef in 1982 werd Bert Koning de nieuwe apotheker.

 

Computers

Koning kwam met zijn gezin net als Dick Neef boven de apotheek wonen. En met zijn komst werden er veranderingen doorgevoerd: de apotheek werd verbouwd, er kwamen computers en een heuse kassa. Ook het team werd steeds groter. Janny werd met haar ervaring de spil van de apotheek. Haar rol werd vooral groter toen zij zelf alleen boven de apotheek ging wonen, nadat de familie Koning op een verbouwde boerderij aan een buitenweg ging wonen. ‘Achteraf was dat een te zware tijd. Ik werkte niet alleen overdag maar draaide ook veel avond- en nachtdiensten. Regelmatig werd ik uit bed gebeld en moest ik midden in de nacht pillen uitdelen, waarbij de client gewoon bij de kassa stond te wachten. Nu is zoiets onvoorstelbaar.’

Het vele werken gecombineerd met overmatig sporten (triatlon) eiste haar tol. Maar of het zo moest zijn, sloeg onverwacht Cupido toe. Ze ontmoette fysiotherapeut Frank Kamer uit Lelystad. Ze trouwden in 2001 en vlak daarvoor in 2000, had ze haar prachtige plek boven de apotheek opgegeven voor de liefde in Lelystad. Consequentie was wel dat ze met bus 140 vanuit Lelystad naar Emmeloord moest, maar dat nog maar voor drie dagen in de week. ‘Er was nog meer dan de apotheek’ concludeerde Janny. Ook deed met Alma Middelbeek in 1995 een tweede apotheker zijn opwachting.

 

Oude postkantoor

In 2009 verhuisde de apotheek naar het prachtige pand van het voormalige postkantoor. ‘In de oude setting stond ik vaak aan de balie, maar in het nieuwe onderkomen kreeg ik een administratieve taak en was meer verscholen voor de cliënten’. Ook werd het team veel groter. Op 1 oktober 2010 nam Alma Middelbeek de apotheek officieel over.

‘Nu zijn we met vier apothekers en twee bezorgers, twee schoonmaaksters en ongeveer zestien part-time assistentes’. Maar de grootste verandering van de afgelopen jaren is de robot. Een systeem, waarbij ‘s nachts de bestelde medicijnen worden ingeladen, zodat de assistente de volgende dag met een elektronisch recept, de juiste medicatie met een soort scan kan uitladen.

 

Corona

Toch merkte Janny de laatste jaren dat ze meer verlangde naar eigen tijd en rust. Ze zinspeelde al wat met de woorden ‘vervroegd pensioen’. Haar streefdatum was 1 december 2021. Maar in december vorig jaar werd ze geveld door corona. En na een lange week op de intensive care en op de gewone afdeling van het ziekenhuis in Nieuwegein kwam het besef om eerder te stoppen. ‘Ik ben weer aan de beterende hand en help mondjesmaat mee in de apotheek om mijn werk over te dragen’. De schort uit 1975 waar het allemaal mee begon heb ik niet meer, maar figuurlijk hang ik deze nu aan de wilgen.’