Lipkje Schat: ‘Het begint nu werk te worden’

Bant - Lipkje Schat sluit na het open tuinweekeinde van 14 augustus haar tuin voor publiek. Een kwart eeuw kwamen tuinliefhebbers uit de hele wereld naar de Polenweg om haar kleurrijke oase in de polder te bewonderen. ‘Het begint nu werk te worden’, noemt Lipkje als reden om te stoppen.

De tuin blijft uiteraard wel, maar sommige borders worden weer gras en ook andere bewerkelijke hoekjes van haar paradijsje worden weggehaald, zodat er minder werk aan de tuin is. Lipkje heeft het altijd met veel liefde en passie gedaan, maar de tuin vergt veel tijd en onderhoud. Ze wil van andere hobby’s genieten en samen met haar echtgenoot Arjen dingen ondernemen. Om te kunnen blijven genieten van de tuin gaat ze de bloemenpracht op 3500 vierkante meter inperken.

Typische poldertuin

Het gaat Lipkje aan het hart, maar het feit dat er door corona vorig jaar weinig bezoekers kwamen en de bezoekersaantallen nu ook nog niet op het oude niveau zijn, maakt het stoppen wel wat gemakkelijker, zegt ze. De in Lemmer geboren Lipkje is niet per se met groene handen geboren. Haar vader had een royale moestuin in Lemmer. ‘We hadden de lekkerste aardbeien’, herinnert ze zich.

Toen ze na haar huwelijk met Arjen Schat op de boerderij van haar schoonouders aan de Weg van Ongenade ging wonen, nam ze de tuin van haar schoonmoeder over. ‘Het was zo’n typische poldertuin: een gazon met borders. Ik heb wel eens gelezen dat de poldertuinen ook weer niet te royaal mochten, want dat zou teveel tijd van de boer vragen.’

Aan haar echtgenoot en akkerbouwer was het tuinieren niet zo besteed. Lipkje mocht zich uitleven en werd als het ware de tuin ingezogen. ‘Ik kreeg echt interesse. Ik ben veel gaan lezen over tuinen.’ Toen ze in 1988 verhuisden naar de huidige locatie aan de Polenweg lag daar een min of meer maagdelijke tuin, die ze helemaal naar eigen inzicht kon inrichten.

Appelboom

‘Er was hier niks. Er stond nog een oude appelboom als herinnering aan een vroegere boomgaard, een paar struiken, een ligusterhaagje en verder gras. De vorige bewoner had de tuin leeggehaald. Voor mij was het een mooi begin. Stukje bij beetje realiseerde ze een tuin die uit negen compartimenten bestaat. Ze startte met een strakke rechthoekige vijver. Vast stond al wel dat ze rechte lijnen wilde toepassen in haar ontwerp. ‘Dat strakke is de basis en past ook bij de polder en verder zijn de doorkijkjes op het open polderlandschap kenmerkend.’

De inspiratie haalde ze uit boeken en verder was het leren en doen. ‘Alles is al een keer uitgevonden. Ik wilde het op mijn eigen manier doen. En als planten het minder bleken te doen dan ik hoopte dan veranderde ik dat weer. Dat je alles zelf doet, geeft een goed gevoel.’ De tuin staat van maart tot november in bloei en kenmerkt zich ook door de kleurschakeringen die ze gebruikt. ‘Voor iedere hoek zoek je planten die er qua kleur bij passen.’

100.000 bollen

Aanvankelijk was ze niet zo van de tulpen. ‘Die staan rondom genoeg in de polder, maar sinds 1997 ben ik die toch gaan planten en niet alleen tulpen, hoor, ook narcissen, krokussen en sneeuwklokjes. Ik denk dat ik inmiddels wel 100.000 bollen geplant heb. Ik had zodoende een echte voorjaarstuin, maar de tuin heeft tot eind augustus kleur. ‘Er zijn eigenlijk geen dode momenten.’

Dat er straks geen bezoekers meer komen om het tuingenot met haar te delen heeft voor- en nadelen. ‘We hebben de open tuinweekeinden, zoals in het weekeinde van 14 augustus, maar daarnaast kunnen mensen afspraken maken. Er kwamen bussen met tuinliefhebbers naar mijn tuin. Dat was prachtig, maar geeft ook druk want dan moet de tuin er altijd goed bijstaan. Die druk heb ik jarenlang niet ervaren, maar nu is dat anders. Het gaat vanwege die druk op werk lijken. Het is fijn als die druk straks weg is.’

‘Maar het was natuurlijk prachtig om al die mensen dankzij mijn tuin te ontmoeten. Er kwamen zelfs mensen voor uit Australië, Rusland en Japan, die over mijn tuin op de website hadden gelezen. Tijdens de bollenroute kwamen vaak iedere dag mensen langs en was de voertaal aan de Polenweg vaak Duits. Dat waren intense en mooie tijden.’

Voldoening

De druk van het moeten is straks weg, maar de lovende woorden van bezoekers die zo genieten in haar tuin zal Lipkje wel missen. ‘Dat bezoekers jouw werk waarderen geeft heel veel voldoening.’ Lipkje kan terugzien op een prachtige tuintijd die ze deelde met belangstellenden uit alle windstreken. De meest bewerkelijke borders worden straks weer gras, maar vanuit de woonkamer blijft ze het hele tuinseizoen zicht houden op een fleurig decor.

De tuin is tot en met 15 augustus op afspraak te bezoeken en tijdens het tuinweekeinde van de 4 boerderijtuinen in he weekeinde van 14 augustus.

lipkjeschat.nl

Cees Walinga