Brandweercolumn: Schuurbrand

In de nacht van zaterdag 22 op zondag 23 september werden de brandweerploegen van Urk en Creil gealarmeerd voor een schuurbrand aan het Ankerpad in Espel. Brandweervrijwilliger Wichard van der Wal uit Creil kijkt terug op deze inzet, die heel anders had kunnen aflopen.

‘Net voor twee uur ging de pieper zondagochtend vroeg. Ik zag dat het een prio 1-melding betrof van een brand in een bijgebouw. Ik stond meteen op scherp. Ik kleedde me snel aan, stapte in de auto en was snel op de post. Eenmaal in de tankautospuit hoorden we dat Urk ook aanrijdend was, dat het om brand in een grote schuur ging en dat de bewoners al buiten zouden staan. Dan valt er een last van je af. Dan weet je dat er geen slachtoffers zijn en dat je je puur op de bestrijding van de brand kunt richten.’

‘De brandweervoertuigen uit Urk en Creil kwamen ongeveer gelijktijdig aan op het Ankerpad. De samenwerking tussen de beide ploegen verliep soepel. De ploeg uit Urk richtte zich op de aanval en bluste de brand. Wij gingen aan de slag met de waterwinning en namen de mogelijke doorslag van de brand naar het dak van de schuur voor onze rekening. We controleerden de spanten en het isolatiemateriaal heel goed. Er bleek riet in het dak te zitten als isolatiemateriaal en dus was controle van het dak erg belangrijk. Gelukkig had het isolatiemateriaal nog geen vlam gevat.’

‘We slaagden er bij deze brand in de schade te beperken. Er was vooral sprake van roet- en waterschade in een deel van de schuur, maar de schuur als geheel bleef gespaard. Na het incident reden we terug naar Creil en praatten we nog even kort na op de post. Daarna kon ik lekker nog een paar uurtjes slaap pakken.’