Werkgroep Amnesty: ‘Onrecht beetje tegenhouden’

Emmeloord -  Inwoners van de Noordoostpolder zijn al 45 jaar actief voor Amnesty International (AI). ‘Opkomen voor mensenrechten’, daar gaat het om. Anne van Hulzen, secretaris en Egbert de Vos, voorzitter van de werkgroep Noordoostpolder (nu 11 leden) over Amnesty International.

‘Als ik dit werk niet doe heb ik het gevoel dat ik onrecht legaliseer’, zegt Anne. Egbert: ‘er zijn zoveel mensen in zoveel landen die zomaar, zonder schuldig te zijn, gevangen zitten. Het gaat om politieke en gewetensgevangenen. Ze hebben alleen een bepaalde mening geuit. Er is zoveel willekeur! Daartegen willen we onze stem verheffen.’ Hoe dan? Brieven schrijven, dat vooral! Brieven aan autoriteiten met de oproep om onschuldige gevangenen, in een brief met name genoemd, een eerlijk proces te geven of zonder voorwaarden onmiddellijk vrij te laten. Ook pleiten we voor het afschaffen van de doodstraf en bijvoorbeeld kinderarbeid. Vijfenveertig jaar geleden waren er schrijfavonden, waarbij mensen aan een grote tafel gezamenlijk brieven zaten te schrijven. Nu krijgen meer dan zestig abonnees iedere maand één of meer voorgedrukte brieven thuis die ze ondertekenen en toesturen naar regeringen en hun ambassades hier in Nederland. Ook krijgen gevangenen zelf groetenkaarten om hen te laten merken dat ze niet worden vergeten. Zorgvuldig Maar wordt zo geen actie gevoerd voor mensen die gewoon criminelen zijn? En hoe kun je dat voorkomen? Deze vraag wordt vaak gesteld! Anne en Egbert leggen uit: ‘Namen van politieke- en gewetensgevangenen worden aangedragen door bijvoorbeeld vakbonden, familie of een organisatie voor mensenrechten. Lokale vertegenwoordigers of onderzoeksjournalisten stellen rapporten over deze gevallen op. Het hoofdkwartier in Londen zoekt zorgvuldig uit wie voor actie in aanmerking komen. Misdadigers en mensen die geweld hebben gebruikt worden uitgesloten van onze acties. En – ook belangrijk : financieel is A.I. onafhankelijk van welke overheid dan ook. Giften, collecten en legaten, daar komt het geld vandaan. Zo wordt de onafhankelijkheid en zorgvuldigheid gewaarborgd.’ Wat dóet de werkgroep nu concreet? Dat is nogal wat. Anne en Egbert noemen het op: de maandelijkse brieven en groetenkaarten, het organiseren van de landelijke collecte in maart (meer dan 4000 euro in de NOP!), een actie op de internationale wereldwijde vrouwendag op 8 maart, het leggen van een krans bij de dodenherdenking op 4 mei. We staan op Oord, het Pieperfestival en de Kerstmarkt met een kraam om handtekeningen te verzamelen onder een petitie die vraagt om vrijlating of een menswaardige behandeling van een “gewetensgevangene”. En in december doen we mee met de landelijke Schrijfmarathon, waarbij ieder tussen 10 en 16 uur kan binnenlopen in de bibliotheek in Emmeloord om één of meer brieven te schrijven. Ook heel belangrijk: we geven gastlessen aan leerlingen van groep 7 en 8 van basisscholen. Onze docenten zijn daarvoor landelijk gecertificeerd. Zo proberen we ook jonge mensen te wijzen op het belang van mensenrechten. En helpt dat alles ook? Of is het uiteindelijk allemaal voor niets? Anne en Egbert zijn daar heel duidelijk in: ‘Nee, helaas leiden niet alle brieven en acties tot het gewenste resultaat. Maar jaarlijks bereikt wel een stortvloed aan brieven uit heel veel landen in de wereld autoriteiten. En samen met acties van andere organisaties leidt dat meermalen tot vervroegde vrijlating of een betere behandeling in gevangenissen. Ook voelen gevangenen zich gesteund door de aandacht die hen bereikt. Dat helpt hen in hun vaak hopeloze situatie om het vol te houden.’ Feest? Een jubileum…feest? ‘Niet echt. Het is triest dat er zo vaak mensenrechten worden geschonden in zo veel landen. Maar wel prachtig dat landelijk tweehonderdenvijftigduizend en in de Noordoostpolder vijfhonderd mensen lid zijn van A.I. Velen van hen zijn al jaren werkelijk actief om onrecht te bestrijden. www.noordoostpolder.amnesty.nl Hero Torenbeek