Rode lampjes kleuren Luttelgeest

Luttelgeest -  Dat Luttelgeest altijd rood opkleurt is normaal. Dit weekend had het een andere reden ‘Boerenbont en rode lampjes’, zo heet de klucht die Toneelvereniging Vondel dit jaar heeft uitgekozen.

Een titel die de naïeve toneelbezoeker op een spoor zet van: ‘iets van boeren en iets van… ?’. Als de gordijnen opengaan, wordt er niets aan de verbeelding overgelaten. De rode lampen, felroze behang, ver over de top en een broeierige sfeer: we zijn in een bordeel beland. Decorbouwer Anno Hilderink brengt ons in een totaal andere wereld en laat ons kennismaken met de twee prostituees Dolly en Betty, heel knap tot leven gebracht door Jozé Dopmeijer en Ja’eli van Beveren. Als volleerde dames van het oudste vak ter wereld ontvangen zij hun klanten en delen zij hun geheimen over hun bordeel dat eigenlijk niet echt lucratief meer is. Zij zoeken een kamerhuurder en voilà, daar is Henderik Buitendijk, een naïeve jongen van het platteland die wil ontsnappen aan de bemoeizucht van schoonmoeke. Debutant Arjan van Tilburg waagt zich met succes aan deze rol en ontwikkelt zich tijdens het stuk als een echte drinkebroer. Al gauw meldt zich de eerste klant, Kees, hilarisch vormgegeven door Bram de Visser. Kees raakt gelijk in een volledige spraakverwarring met Henderik en vlucht in paniek het bordeel uit. Ondertussen is Henderik in de veronderstelling dat hij een kamer huurt in een fysiotherapiepraktijk. Dit levert uiterst grappige gesprekken op met de twee dames. Natuurlijk meldt zich dan Schoonmoeke Watergang, fantastisch en vakkundig op de planken gezet door Adje Henselmans. De bemoeizucht komt bijna haar poriën uit. Haar dochter Klaartje, ook weer in een prachtige opbouwende rol, handen en voeten gegeven door debutante Nadine Wieten, moet zich helemaal naar haar bemoeizucht voegen. En dan komt Wim, zó levendig vertolkt door Tonny van den Ouweland, die de toeschouwers geeft waar ze om vragen: humor, levendige dialogen, spraakverwarringen, gezichtsuitdrukkingen en bizarre situaties. Het publiek geniet en de spelers genieten. Je ziet het aan hun spel, hun timing, aan de vaart en aan de kennis van hun teksten. Natuurlijk loopt alles goed af en moet Moeke wat octaven lager zingen, komt het goed tussen Klaartje en Henderik en komen Kees en Wim ook nog op het eind terug om hun zegje te doen en krijgen de prostituées nog wat bemiddeling voor hun kiezen. Maar dan heeft het publiek ook onophoudelijk kunnen genieten van professioneel toneelspel. Dat Vondel talent bezit is geen publiek geheim, maar een combi van zulk hoog niveau en een goed gekozen stuk maakt een ritje naar de Bosfluiter zeker de moeite waard. Aan het eind van het stuk terecht bloemen met daarbij stralende gezichten van alle spelers, souffleur Jan Vegterlo, prachtige gegrimeerde koppen verzorgd door Astrid v/d Ouweland en Suzanne Vergeer en natuurlijk regisseur Karolien van Tilburg die trots mag zijn op dit fantastische resultaat! Elseleen Wieten-Jansen