Oh oh Emmeloord | Gambia

Emmeloord - Er kwam mij ten gehore dat er bij het televisieprogramma ‘Ik Vertrek’, twee Emmeloordse pannenkoekenbakkers voorbij kwamen. En dan niet met de tas vol lekkende stroopstiften vertrekken richting een pleintje in Perpignan, nee, niks ervan, het moet immers wel een uitdaging zijn, ze vertrokken richting Gambia.

De uitdaging... naast het ‘stukje beleving’, misschien wel m’n favoriete holle frase. ‘Ik ben op zoek naar een nieuwe uitdaging’, staat er dan in iedere willekeurige sollicitatiebrief. Twaalf jaar een stoel bij de fiscus warm gehouden maar het begon te kriebelen, “tijd om ‘het roer om te gooien en een nieuw avontuur aan te gaan’. Zodoende deze sollicitatie bij uw gemeentehuis, ik kan eventueel m’n eigen bureaustoel meenemen.” Het avontuur aangaan... Een beetje als twee keer per jaar een streng beveiligd resort opzoeken en dan wat zwetsen over de liefhebberij voor ‘reizen’. “Ik hou van reizen, wat is jouw ‘passie’?” Nou moet ik bekennen: ik heb niet echt een passie. Ik hou gewoon van Sudoku, films met Louis de Funès en fietsen op mijn racefiets, maar je lijkt er niet meer mee weg te komen. Nuffige partijtjes en dan gewoon een hobby hebben; “ga jij maar even de hoek staan, met je verrekte Sudoku”. Nou ben ik niet voor één gat te vangen, dus ik besloot er wat aan te doen. Sinds een half jaar bezoek ik eens per week een klimwand en ik moet zeggen, het werkt uitstekend. “Wat is nou echt dat u zegt van, uw passie? Ah, mijn passie, interessant dat u dat vraagt. Ik ben de afgelopen jaren behoorlijk verslingerd geraakt aan bergbeklimmen. Ja het is… het is…. Weet u; zoiets doe je dan een keer maar het gevoel, hangend aan een bergwand, omringd door de elementen. Voor je het weet ben je verkocht. Een mooie stukje beleving, een… ja, echt een passie. Wow bergbeklimmen, mooi hoor. Maar doet u dat dan regelmatig? Jazeker, zeer regelmatig. Het werd al snel een uitdaging waar ik niet meer zonder kon. Je lichaam hunkert naar dat avontuur, dat voel je tot in de dunste haarvaten, begrijpt u wel? Ab-so-luut, ik ben ook helemaal van de passies hoor, maar uuh, favoriete bergen? Niet in het bijzonder. Kijk, sommige bergwanden bezoek je duidelijk vaker dan anderen. Dat lijkt repeterend maar zo’n wand blijft je verrassen. De natuur he! Ja, de natuur!” Maar goed, pannenkoeken in Gambia. Dat is dan oprecht het roer omgooien. Dat is geen klimwandje, dat is echt een uitdaging. En of het nou lukt of niet: respect en veel bewondering voor mensen die het proberen. Echter, deze column gaan ze niet meer halen. Soms slaat de pen een zijtraatje in, ging je voor Gambia maar sta je even later op een feestje te ouwehoeren over bergbeklimmen. Schrijven is schrappen zegt men dan. Dat zal zo zijn, ik bewaar de pannenkoeken gewoon nog wel even. hermangrendelman@gmail.com