Marknesserbrug blijft discussiepunt

Emmeloord - Raadwatcher Helga Wiedijk volgt voor De Noordoostpolder online de raadscommissies en –vergaderingen. Het opmerkelijke nieuws licht ze uit voor de lezer

Na drie vergeefse aanbestedingen kan nog altijd niet begonnen worden met vernieuwing van de Marknesserbrug. In de commissie Woonomgeving was vorige week aan de orde dat de raad opnieuw een keuze zal moeten maken voor renovatie óf vervanging. Bij een veranderende markt lijkt de stand van zaken dat een nieuwe brug die 100 jaar meegaat een miljoen duurder is dan een renovatie waarbij de brug 30 jaar meekan. VVD’er Willem Keur verweet het college, waar zijn eigen partij deel van uitmaakt, slecht bestuur en liep zich warm voor een debat dat voorlopig niet plaatsvindt. Een raadsvoorstel valt over enkele maanden te verwachten. Als inwoner word je serieus genomen met een brief aan de gemeenteraad wanneer je zorgen helder verwoordt en meningen onderbouwt. Dat bleek in de commissie Samenlevingszaken, waarin William Vercraeye met de raad in gesprek ging over de mogelijke gevolgen van vernatting van de grond rondom Schokland. De pleitbezorger van toerisme op Schokland lichtte in de vergadering de reeks argumenten uit zijn brief toe waarmee hij vraagtekens zet bij de ontwikkeling van ‘nieuwe natuur’ rondom het Werelderfgoed. ‘We weten niet wat riet gaat doen’, stelde Vercraeye die getuigde van ruime kennis van bodemgesteldheid en deel uitmaakt van een netwerk van boeren en belanghebbenden waar de gemeente structureel mee in gesprek is. Zijn suggestie dat de 24 miljoen die gekoppeld is aan het Nieuwe Natuurplan beter besteed kan worden aan infrastructuur en accommodaties op en rond Schokland, was echter te kort door de bocht. Portefeuillehouder Van der Werff lichtte toe dat die miljoenen niet vrij te besteden zijn en dat er zelfs nog geen handtekening van de minister staat onder de toekenning van het bedrag. Onderhandelingen zijn complex: de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed valt onder verschillende ministeries. Deze beleidsmatige kant van de zaak mag de commissie meer vertrouwd zijn dan de briefschrijver, het omgekeerde gold voor begrip van de technische kant. Opmerkingen van commissieleden als ‘ik heb er geen verstand van‘, ‘kan er geen gracht om Schokland komen’, ‘is riet wel of niet schadelijk’, maken het voor de hand liggend dat aan een verdere verdieping van het onderwerp, behalve door Samenlevingszaken ook techneuten uit de commissie Woonomgeving deelnemen. Daarmee wint een informatie-uitwisseling ongetwijfeld aan kwaliteit. Waar Vercraeye en college het over eens zijn, is dat de bodemschatten van Schokland veilig gesteld moeten worden. Hoe dat het beste kan? Die discussie wordt vervolgd.