Dikke tranen bij sluiting winkel Kraggenburg

Kraggenburg - Leo en Annie van Boven hebben zaterdagmiddag de deur van Annie en Leo’s Buurtsuper in Kraggenburg definitief in het slot gedraaid.

,,Het was een moeilijk besluit, emotioneel ook, maar het gaat niet verder zo”, vertelt Leo. Vorige week maandag verrasten Annie en Leo de klanten met een briefje op de deur dat de winkel nog slechts zes dagen open zou zijn. ,,Dat overviel de mensen wel, maar omdat het emotioneel is wilden we er niet een lange periode van maken.” Het besluit van Leo en Annie komt niet helemaal uit de lucht vallen. Al eerder liepen ze al met plannen rond om er mee te stoppen. Er werd een oproep gedaan om zoveel mogelijk bij de Buurtsuper te kopen, om deze voorziening voor het dorp te kunnen behouden. ,,Dan ging het wel weer een poosje beter, maar het zwakt weer af. Het leek er ook op dat er na 17 jaar weer nieuwbouw zou komen in het dorp, maar de beloftes bleken loos. Er komen hier geen klanten bij”, zegt Leo. ,,Maar mijn kosten blijven wel stijgen. We zouden per week duizend euro meer omzet moeten draaien om door te kunnen gaan. Dat is niet realistisch.” Leo en Annie begonnen de winkel 18 jaar geleden uit idealisme. Kruidenier De Boer zag er destijds geen brood meer in. ,,Ik was stukadoor en Annie wilde wel aan het werk. We zijn er toen ingestapt. Eerst gehuurd en na een jaar hebben we het pand gekocht. Mocht het niets met de winkel worden, dan zou ik er een mooie opslag hebben voor het stukadoorsbedrijf.” De winkel, die zich niet aansloot bij een inkoopcombinatie, maar volledig zelfstandig bleef, liep echter zo goed, dat Leo ook fulltime in de winkel stapte. ,,Er was echt behoefte aan een buurtwinkel. Hier konden de mensen ook nog zonder portemonnee kopen. ,,We schreven nog ouderwets op voor klanten, die dan later kwamen betalen als er nog een bonnetje in de kassa was. Puur op vertrouwen.” Niet alleen de trouwe klanten in Kraggenburg voelen de pijn van de sluiting. De vaste klanten van Leo en Annie in de Markehof in Marknesse zullen het ook missen. ,,Op maandag en woensdag haalden we de boodschappenboekjes op en op dinsdag en donderdag bezorgden we. Dat houdt dus ook op. Ik heb het ze verteld en ‘dikke tranen gehad’.” Leo en Annie hebben ooit een goede boterham verdiend aan de zaak. ,,Het dorp heeft het ons wel gegund, maar de laatste jaren werd het minder en niet meer rendabel.” Het leven in de winkel, waar ook de minibibliotheek gevestigd was, zullen de twee enorm missen. Leo (54) blijft werken bij zijn zoon Joost in snackbar ’t Hoekje. Om het inkomen aan te vullen rekent hij straks op seizoenswerk in de agrarische sector. ,,Het is jammer. De winkel zorgt voor gezelligheid en levendigheid. Het wordt een dood dorp”, besluit Leo.
Cees Walinga