STOPPELS | KRAGT- TAAL 2016

Emmeloord - Nieuw begin, nieuwe kansen. Ik wens alle Stoppel lezers een gezond en voorspoedig nieuw jaar toe. Zekerheid daaromtrent kan niemand u beloven. Is er eigenlijk wel iets waar u zeker van kunt zijn? We doen ons best zo weinig mogelijk risico te lopen. Ons huis, de inboedel, de auto, onze gezondheid, ons leven en sterven, alles is verzekerd. Wanneer zo'n verzekering moet worden aangesproken blijkt nogal eens dat er addertjes onder het gras zitten en dat de geleden schade soms gedeeltelijk of niet terugkomt. Dat geeft weinig vertrouwen in verzekeringen. Het is te hopen dat u uw familie kunt vertrouwen, u mag zich gelukkig prijzen als er één persoon is die u blindelings vertrouwt. Bent u zelf te vertrouwen?

Als kind herinner ik me dat we in de kerk zongen: Reken niet op mensenwaarde, want bij mensen is geen baat. Staat niet alles wat hij wil met zijn laatste adem stil? Dat was vroeger, toen zongen we een toontje lager dan tegenwoordig. Nu lijkt alles maakbaar, bereikbaar als we de juiste instelling hebben. Vooral in jezelf geloven, succes verzekerd. Die vlieger gaat niet voor iedereen op. Sommigen worden schatrijk, anderen ploeteren voort en de ploeteraars nemen toe met behulp van de VVD. De wereld is in rep en roer door de vele, ook koude, oorlogen, de terreur van IS, Boko Haram en verwante groeperingen,  de stroom vluchtelingen naar Europa. En dan ook nog de natuurrampen door veranderingen in klimaat. Naar mijn mening is de gehele aarde in crisis, dat geeft onzekerheid en angst. Hoge hekwerken om landen.  Wat staat ons te wachten dit jaar? Een hek om de Noordoostpolder? Ik zou me meer gevangen dan veilig voelen. Ik vang gesprekken op over de eindtijd, over een derde wereldoorlog, velen zijn angstig voor  terroristische aanslagen. Dat is bedreigend en helaas realiteit.  Vroeger werden we zoetgehouden met het geloof dat na dit leven de hemel ons wachtte. Ons aardse lijden werd beloond. Deze wereld is een tranendal dus; hoofd omhoog en hart naar boven. Dat “geloven” we nu wel en de kerken lopen leeg. Maar hebben we met het badwater niet ook het Kind weggegooid? Hebben we niet net Kerst gevierd en het Kind welkom gezongen? Zoveel mensen, zoveel gedachten, ieder is zelf verantwoordelijk en laten we elkaar niet (ver)oordelen maar ondersteunen. We staan allemaal met onze voeten op deze aarde en de toekomst  is verborgen. In feite is slecht één ding zeker en werkelijkheid, dat is het NU. Hier ligt uw kans.   Ria Kragt mefkragt@gmail.com