Klimafobie

We hebben het allemaal wel meegekregen. Onze nationale klimafoob Ed Nijpels is erin geslaagd het hele land de stuipen op het lijf te jagen met een klimaat akkoord. Niemand weet eigenlijk precies wie er nou akkoord is met wat, maar dat maakt niet uit. Het moet omdat het moet, of zoiets. Rutte voelt het “in zijn diepste vezels” net als bij de dividendbelasting. Daarom gaat hij op last van zijn vriend en spreekstalmeester Nijpels en het nieuwste groentje van D66, Robbie Jetten, Europa in met de boodschap dat wij niet 49% maar 55% gaan bezuinigen op CO². Hoera Europa wij hebben het groenste kabinet ooit! Het braafste jongetje van de EU klas. (Ehh… Brussel, heb je nog een plaatsje voor mij vrij. Kan ik wel eens nodig hebben binnenkort….)

De goeroes lijken te denken dat het klimaat een thermostaat heeft. Zo van, we doen dit en we doen dat en dan koelt het vanzelf wel af. Dat gelooft, behalve de klimafoben, al lang niemand meer. Zoals we ook niet geloven dat het voor 2030 allemaal geregeld is. Wat we wel geloven is dat de beloofde koopkracht verbetering verdwijnt in alsmaar hogere heffingen, BTW en zorgpremieverhoging. Mijn energieleverancier meldde mij vorige maand dat mijn energierekening met bijna 15% ging stijgen (en dan heb ik nog een vaste prijs contract tot 2021!) Gaat dus alleen over de heffingen. Gevolg, grote onzekerheid bij iedereen. De beurzen kelderen vanwege de toenemende onzekerheid over ons inkomen. En het ongeloof over het feit dat de staat er voor ons is (zou moeten zijn, toch?). Zouden we niet eens een paar A-4tjes kunnen krijgen over waar die heffingen nu allemaal naar toe gaan. Gewoon wat alle bedrijven (moeten!) doen. Er komt zoveel binnen en we hebben dat aan die en die zaken uitgegeven. Welke politicus heeft het lef om dat te eisen? Ik geef u op een briefje – niemand. Dat is toch een beetje zielig, of ben ik nou gek? Het ergste is nog dat geen van die duizenden z.g. “wetenschappers” kan garanderen dat als we doen wat zij zo graag willen, het klimaat werkelijk gaat reageren. Die thermostaat is er niet. Klimaat en natuur gaan, gelukkig, hun eigen weg. Dat betekent wel dat wij er voorzichtig en verstandig in moeten bewegen. Maar daar hoort dat megalomane gedram van de klimafoben niet bij. Ik ben de laatste maanden met een groep bedrijven in Afrika en India geweest, onder meer seminars gegeven en gewerkt op het platteland, met melkveehouders. Dan leer je de wereld écht kennen. Als er een probleem is, dan is het wel daar! En als we nou toch de wereld zo nodig moeten verbeteren laten we dan daar beginnen. Blussen waar het brandt.

Lang geleden was er een weerman in Nederland, Jan Pelleboer. Zeg maar de Piet Paulusma van nu. In zijn laatste interview vroeg een journalist “Jan, hoe komt het nou dat je er zo vaak naast zat?” Zei Jan “dat weet ik ook niet, ligt vast aan ’t weer”. Een oude wijsheid.

Ik wens u, ondanks alle onzekerheden, een gezond en voorspoedig 2019.

Peter N. Blauw