STOPPELS

Passé

Wanneer ben je passé? Wanneer is iets passé? Nou, nooit misschien? Dat anderen hier anders over kunnen denken las ik in NRC.next van dinsdag 18 september. Het artikel ging over: welke thema’s ontbreken in het debat over de Miljoenennota? Nummer 4 was: langer doorwerken. Ik las geïnteresseerd door totdat er stond dat de heer Daniel van Vuuren, hoogleraar economie in dit artikel zei: ‘Veertig jaar bij dezelfde werkgever in dienst blijven, dat is een beetje passé’.

Pardon?

Ik vind dat nogal een vooroordeel, als ik eerlijk ben. Want stel nou dat er iemand is die in de krant dit zou zeggen: ‘Wonen in de Noordoostpolder is toch wel een beetje passé. De mensen willen een meer gevarieerd program in hun leven. Want wees nou eerlijk, een beetje suf door zo’n saai landschap rijden is toch wel wat niksig.

Er zijn geen schilderachtige dorpjes of een prachtig groot meer waar veel te doen is. Je kunt nergens wandelingen maken langs kronkelige weggetjes of een biertje drinken op een van de gezellige terrasjes aan de voet van een berg. Wil je echt iets beleven? Dan moet je niet in de Noordoostpolder zijn. Wat ik nog meer bedoel? Die lange rechte en dus saaie wegen, de niet aflatende velden met alleen maar aardappelen en uien, en weet ik wat van ellendige vergezichten je nog meer hebt. Wat ik net zei, de mensen willen meer en niet van hetzelfde. Dat is allang gebleken.

Nee, in de Noordoostpolder moet je toch echt niet zijn’.

Ik denk dat er vele mensen in de Noordoostpolder zouden zijn die op hun achterste benen zouden staan als ze zoiets lazen. En terecht. Ik denk dat niemand passé is. En ook niet dat iets passé is. En al helemaal niet als je in de Noordoostpolder woont en werkt. En dat al veertig jaar lang.

jacqueline-voskuil@hotmail.com