‘Leerlingen zitten in mijn hart’

EMMELOORD - Joke Leenstra uit Emmeloord werd vorige week 66 jaar. Een paar dagen eerder nam de bijzondere juf afscheid van het onderwijs, waar ze 44 jaar met hart en ziel werkte.

Een bijzondere juf, ja dat was ze. In het gesprek aan de keukentafel met uitzicht over de Urkervaart wordt dat wel duidelijk. Ze begon in 1974 als kleuterleidster op een school in Delft, maar het buitengewone onderwijs lonkte. ‘Het reguliere onderwijs gaf me niet de uitdaging die ik graag wilde. Al gauw kon ik aan de slag als hoofd van de afdeling zeer jeugdigen op het woonwagencentrum aan de Viaductweg. De leerlingen gingen op 3 jarige leeftijd al naar school. Het was een super tijd. Voor dat de school begon dronk ik koffie bij mami (oma), Bluma of Johanna.’

Buitengewoon onderwijs

‘Het werk eindigde in 1987. Ik had opdracht gekregen van de overheid in 3 jaar tijd de school op te heffen vanwege het deconcentratiebeleid van de overheid. De woonwagenleerlingen moesten naar de reguliere scholen in de buurt. Er werd me gevraagd, hier een nota over te schrijven: “De weg van het woonwagenkind naar het reguliere onderwijs”. In die jaren had ik ook Age Leenstra uit Emmeloord leren kennen. Toen mijn baan op het woonwagencentrum er opzat ben ik naar Emmeloord verhuisd met een warme herinnering aan de gouden jaren in Den Haag.’

Vorig jaar was er een reünie met haar leerlingen uit die tijd in Den Haag. ‘Reizigers en de zigeuners tezamen. Wat een warme ontmoeting. De oud-leerlingen die op mijn afscheid speelden in Den Haag, zijn inmiddels beroemd ver buiten onze landsgrenzen en treden ook nog op in Emmeloord als gipsy band Basily en ze zijn virtuoos op de gitaar. Ze werden zelfs uitgenodigd om op het verjaardagsfeest te spelen van Mick Jagger en Ron Wood en werden opgehaald met een privé jet! Ik heb nog altijd contact met mijn gipsy’s.’

Asielzoekers

In de polder ging ze aan de studie om haar horeca papieren te halen. ‘Age had het sportcafé ‘Age’s sportbar’ in de PWA- hal en als barjuffrouw ben je toch ook een beetje juf.’ Al snel werd ze gevraagd om in te vallen op De Pionier in Kraggenburg en volgde een vacature op de school ‘de Wissel’ op het opvangcentrum voor asielzoekers in Luttelgeest.

‘Het werken op ‘de Wissel’ was een grote uitdaging. Kinderen uit alle delen van de wereld met trauma’s en gemis, proberen veiligheid en vertrouwen te geven en ze de Nederlandse taal leren, wat een uitdaging. Ook weer een baan mij op het lijf geschreven. Kinderen zien met je hart en niet voornamelijk met je ratio.’

‘Alles voor haar leerlingen’ merkt Age zijdelings op. ‘Ja hoor ik was heel veel met school bezig.’ Dit werd nog extremer toen ze voor de Rebound aan de slag ging. ‘In 2006 werd ik gevraagd om de Rebound te versterken. De Rebound zet zich in voor leerlingen in het voortgezet onderwijs van de hele Noordoostpolder, waar het even niet lekker mee gaat. Dit kan onmacht of onwil zijn. De leerlingen zitten ongeveer 3 maanden in de Rebound en krijgen hulp op maat er wordt heel serieus gekeken waarom het gaat zoals het gaat. Er wordt echt naar de leerling geluisterd en er wordt zonodig een diagnostisch onderzoek gedaan om de leerling beter op maat te kunnen helpen. Aandacht en respect, vertrouwen en positief naar de leerling luisteren zijn de belangrijkste zaken.’

Rebound

‘De problematiek is de afgelopen jaren intenser geworden. Gamen, drugs en drankgebruik nemen toe, maar ook een gevoel van eenzaamheid na een scheiding of verlies van een waardevol familielid zijn belangrijke oorzaken waarom het even niet lekker gaat. Wat prachtig als je er op dat moment voor de leerling kunt zijn. Hem of haar net dat zetje geven, dat nodig is om ze positief terug in het voortgezet onderwijs te krijgen. We zijn met toestemming van ouders gerechtvaardigd een drugstest te doen, en helpen leerlingen zonodig. Taktus ondersteunde ons in de Rebound met hulp aan jongeren die een verslaving hadden.’

Haar loopbaan besloot ze bij ‘Aandacht+’ het samenwerkingsverband van Kees de Bondt.’ Die aandacht kregen de leerlingen. Het team van Aandacht+ bestaat uit orthopedagogen, ambulant begeleiders, docenten Rebound en een psychologe. Een prachtige baan, alles voor de leerling. Samen met fijne collega’s. Bertineke Peters is een lieve collega waar ik vanaf 2008, 10 jaar lang mee heb samengewerkt. Ik had geen rem, mijn competentie maar ook een valkuil, zegt ze. Regelmatige kreeg ik een gele kaart van Age, maar ik ging altijd door ook toen ik mijn hart problemen en tia’s kreeg. Ik ben heel dankbaar dat ik altijd werk heb kunnen doen dat ik leuk vind. Als ik nu tussen mijn oud- leerlingen sta en zie wat ze bereikt hebben ben ik zo ontzettend trots op ze.’

Aandacht+

Ik heb een aantal uitgenodigd op mijn afscheidsfeest en de meesten waren er. De leerlingen waren mijn pareltjes. Ik was nooit juf, maar gewoon Joke. Ik wilde toegankelijk zijn en ik zie in de leerlingen het goede. Je moet de leerlingen niet alleen zien met je ogen, maar vooral met je hart. Daar zitten de meesten ook.’ Nu is het tijd voor gezin en hobby’s; de blues, sporten en lezen.

Cees Walinga