STOPPELS

Verhuizen

Met koude vingers schrijf ik dit stoppeltje voor De Noordoostpolder. Eigenlijk zou ik er geen schrijven, maar het epistel van de ingeplande columnist wil digitaal maar niet overkomen uit het snikhete Afrika. Dan zelf maar even in de pen klimmen, nu de deadline nadert. Het is zo’n dag. De brandweercolumn die vandaag mee zou gaan is ook niet binnengekomen. Een verhuizing van de persoon die het stukje zou aanleveren deed het artikeltje er bij inschieten. Alle begrip. En dan zou Carrefour nog een flink verhaal aanleveren over mantelzorg. Daar houden we dan ruimte voor vrij, maar door ziekte kunnen ze dat niet aanleveren, mailden ze gisterochtend. En dat allemaal op de ochtend dat wij van de redactie van De Noordoostpolder verhuizen. Het is maar 200 meter naar een ruimere verbouwde redactieruimte. Denk niet dat we sjouwen met bureaus en stoelen. Dat heeft de facilitarie dienst al gedaan, maar het kost wel tijd. Even je nieuwe plek vinden. De laptop kan aangesloten worden en jawel we zijn aangesloten op de digitale wereld. De vereiste om een krant te kunnen maken. Er is wel een probleempje; de kachel doet het niet. Bij andere bedrijven in het bedrijvenverzamelpand is wel warmte, maar onze radiator wil maar niet warm worden. De oplossing: jas aan en flink hard op de toetsen slaan. Oh ja er is nog wel wat. De keuken is nog niet klaar. Dankzij barmhartige buren hebben we koffie en vooral dankzij dat komt er vandaag gewoon weer een krant. Waren de problemen van de ziekenzorg in Noordoostpolder maar zo eenvoudig. Daar kan ik ook nog wel wat over schrijven, maar we zitten in een verhuizing.

Cees Walinga

redactie De Noordoostpolder