Van Mourik vertrekt na tien jaar, en dat wordt wennen

LUTTELGEEST - Aan het eind van dit seizoen scheiden de wegen van Steven van Mourik en Tonego.

De trainer/coach uit Nagele was tien seizoenen lang de technisch verantwoordelijke man van Tonego.

Tien jaar: een uitzonderlijk lang dienstverband, waar nu dus een eind aan komt. Van Mourik schopte het met Tonego tot de 2e klasse, waarin de Luttelgeesters na de overwinning (5-1) op ’t Fean ’58 een gaatje met de onderste drie ploegen hebben geslagen. Steven van Mourik en voorzitter Bert Geerts kijken terug op een uniek samenwerkingsverband.

Lief en leed

Steven van Mourik: ‘Ik ga alles missen. Het is nu al moeilijk. Ik heb heel veel reacties gehad op mijn besluit. Ik heb er lang over nagedacht en pas achteraf kan ik zeggen of het een goed besluit is geweest. Tien jaar is niet niks. Normaal gesproken is een trainer een passant, die twee, drie jaar bij een club blijft. Dit voelt heel anders, ik ben echt onderdeel van de club. We hebben samen diepte- en hoogtepunten meegemaakt, sportief en privé. Er waren zware en mooie momenten: ouders kwamen te overlijden, kinderen werden geboren, bruiloften werden gevierd. En we zijn twee keer kampioen van de 3e klasse geworden.’

‘Het zou een prachtig afscheid zijn als we in de 2e klasse blijven. Dat zal moeilijk worden, maar we gaan er alles voor geven. Na de winst tegen ’t Fean gaan we in ieder geval lekker de winterstop in. Lukt ’t niet, is er ook niets aan de hand. Deze groep jongens kan hartstikke goed voetballen en er is nooit onenigheid. Ik houd ervan. We staan twee keer in de week met een grote groep op de training. Dat maakt het zo prachtig. Als dat niet gebeurt, ben je kansloos als trainer en kun je als club nooit zulke goede resultaten boeken. We gaan knallen om erin te blijven. Ergens eind juni is m’n laatste dag. We bouwen een feestje met de hele club en met de groep gaan we onderling ook een feestje vieren. Mooi toch?’

Mooie herinneringen

Bert Geerts: ‘Het blijft lastig. Wat is het goede moment voor een trainer om op te stappen? Ik vind het jammer dat Steven vertrekt, maar als we na het kampioenschap van de 3e klasse erin slagen om in de 2e klasse te blijven, is dat een prima timing, lijkt me. Dat zou het mooist denkbare afscheidscadeau zijn. Ik denk dat het gaat lukken. Andere clubs hebben soms hele visies, zo van: de trainer moet dit en de trainer moet dat. We hebben als bestuur Steven altijd alle ruimte gegeven, hij moest vooral niks. De plek op de ranglijst maakt niet uit, als er maar geen jongens vertrekken, omdat ze het bij ons niet naar hun zin hebben.’

‘De kracht van Steven is dat hij sociaal sterk is, tegelijkertijd heel fanatiek is en goede resultaten weet te behalen. Hij kan verder denken dan één wedstrijd en verder dan alleen het eerste elftal. Tonego is een kleine club, je moet zuinig zijn op iedereen. Steven weet een goede balans te vinden. Hij weet dat de jongens soms ook een verzetje nodig hebben. Steven kan goed omgaan met een A-junior, maar ook met de vedetten van het eerste. Hij is zo verbonden met de club, dat hij na zijn afscheid wel bij het eerste wil vlaggen als het nodig is. Hij heeft zich altijd met hart en ziel voor Tonego ingezet. Het wordt voor het bestuur een hele klus om een goede vervanger te vinden. Het is een mooie periode geweest, waaraan ik mooie herinneringen bewaar.’