‘Dodelijke Driehoeken’: thriller rond Vollenhove

VOLLENHOVE - Edwin P.C. Zonneveld heeft met ‘Dodelijke Driehoeken’ een thriller/detective afgeleverd zoals we dat van hem kennen: het is een boeiend verhaal; wederom speelt het zich af op de as Vollenhove/Steenwijk; het is gebaseerd op daadwerkelijke gebeurtenissen uit het verleden en de plot is ronduit intrigerend.

De grote verdienste van dit vierde boek van Zonneveld is dat je verder wil blijven lezen om te weten hoe het afloopt. Hoe komt dat, dat je steeds weer naar het boek grijpt? Het heeft waarschijnlijk met de complexiteit van de case te maken waarvoor het team Starck zich gesteld ziet. De leden van het team waaieren op hun zoektocht uit tot Zwolle en Amsterdam. Je leeft met hen mee in de 43 goed leesbare en niet te grote hoofdstukjes en een epiloog waarin Edwin Zonneveld zijn verhaal opdist. Gedragskundige Ralf is aan het team toegevoegd en dat is zeker een aanwinst: als hij iets zegt of doet, denk je haast zeker te weten dat dat het juiste is. Ralf vergroot daarmee de spanning.

Twee verhaallijnen

Er zijn twee spanningsbogen, twee verhaallijnen in Dodelijke Driehoeken. Iemand vindt een tot mummie verworden lijk in een oude watertank van het klassieke zeilschip Endeavour dat in de jaren dertig meedeed aan de America’s Cup. Daarnaast is er een Zweedse topmanager van een multinational die met zijn beveiligers naar Nederland komt om zijn schip, een kopie van de Endeavour, in gebruik te nemen. De man is overmoedig, ‘wat kan mij gebeuren in dit kikkerland Nederland’. Het is een mooie verwijzing dat het met hem niet goed afloopt. Als lezer zie je het verband nog niet zo tussen de twee verhaallijnen maar Zonneveld weet dat geloofwaardig aan elkaar te knopen. Bijzonder en origineel is dat deze puzzel gepaard gaat met de uitleg van een Indiase mevrouw over een gevonden horoscoop, niet van een mens maar van het zeilschip.

Kan er ook wat beter aan dit boek? Tuurlijk. De beschrijving en bewondering van en voor vrouwelijk schoon mag voor mij wel wat minder (Sanne, Rita, Jannie) maar dat kan een kwestie van smaak zijn.

Ook komen er woorden in voor die een beter Nederlands woord verdienen (attaché voor koffer; instemmend in plaats van mompelde instemming; employé voor medewerker; hij verlangzaamde). Dat heeft trouwens wel wat charmants van deze Fransman/Nederlander die in Frankrijk woont en iedere acht weken in de Noordwest Overijsselse rietlanden vertoeft.

‘Dodelijke Driehoeken’ is uitgegeven door aquaZZ Arnhem onder ISBN 978 94 93023086, zie www.aquazz.com

Frank van den Sigtenhorst