‘Sommige mensen hebben duwtje nodig’

Emmeloord - Het Andere Bedrijfsuitje is een initiatief van de Nederlandse Zonnebloem. ‘Vorig jaar zijn gasten van ons naar het Aviodrome in Lelystad geweest met een bedrijf. Op ieder personeelslid ging een gast mee. Dat was fantastisch voor beide partijen. We zouden het fijn vinden als meer bedrijven dat gingen doen.’

Geen zieken

De Zonnebloem zet zich in voor mensen met een lichamelijke beperking. ‘Het zijn geen zieken’, benadrukken de twee. De afdeling Emmeloord heeft 165 gasten die geregeld bezoek krijgen van 90 vrijwilligers. ‘De intensiteit van de huisbezoeken hangt af van wat de gasten willen’, legt Marga uit. ‘De een komt eens in de veertien dagen een ander eens in de maand.’

Naast de bezoeken zijn er gezamenlijke activiteiten waar de gasten aan mee kunnen doen. De gasten kunnen geen lid worden van de Zonnebloem en betalen geen contributie, al is een vrijwillige bijdrage als donateur aan De Nationale Zonnebloem wel welkom. Om zich te kunnen bedruipen heeft de organisatie jaarlijks een lotenverkoop, donateurs en krijgt ze via sponsoring geld binnen. ‘En we doen wel eens een beroep op de SBBK-gelden als we iets bijzonders hebben.’

Verloting

De kosten die de organisatie maakt, zitten vooral in vervoer en activiteiten voor bootreisjes, uitstapjes naar bijzondere concerten, zoals bijvoorbeeld in het Concertgebouw of muziekmiddagen in Emmeloord. ‘De kosten voor de gasten, voor de activiteiten en het vervoer, proberen we zo laag mogelijk te houden.’

De Zonnebloem wil mensen met een fysieke beperking behoeden voor eenzaamheid en een sociaal netwerk bieden. Carla: ‘Alle activiteiten zijn overigens ook niet in groepsverband. Dat kunnen ook 1 op 1 uitstapjes zijn en ook buiten het bestuur om, bijvoorbeeld een wandelingetje of bezoek aan de Orchideeën Hoeve.’

De vrijwilligers hebben naast hun sociale soms ook een signalerende taak. ‘Zij kunnen zien of horen of mensen ook andere zorg nodig hebben. Dat kan heel functioneel zijn voor ouderen die nauwelijks mantelzorg hebben of geen kinderen. Maar let wel; een vrijwilliger van de Zonnebloem is geen mantelzorger. Zodra dat nodig is, verwijzen we de gasten door naar Carrefour of de Thuiszorg.’

Duwtje nodig

Van die kant komen er af en toe ook gasten bij, die door Carrefour en Thuiszorg gewezen zijn op de mogelijkheden die de Zonnebloem heeft. ‘Sommige mensen hebben een duwtje nodig. We horen van gasten dat ze zo blij zijn dat ze weer eens mensen zien. Ze voelden zich eenzaam’, weet Carla.

Zodra gasten in een verzorgingshuis opgenomen worden, vervallen de diensten van de Zonnebloem. ‘Onze vrijwilligers gaan daar niet naar toe.’ Met de toenemende vergrijzing heeft de afdeling geen zorgen over een het aantal gasten. Wat wel steeds moeilijker wordt is het krijgen van vrijwilligers.

‘We hebben in november een oproep gedaan voor vrijwilligers en daarop zijn er weer enkele bijgekomen, maar onze ervaring is dat het steeds moelijker wordt. De mensen moeten steeds langer doorwerken en dat wreekt zich in het vrijwilligerswerk’, stelt Vos. Wat ook opvalt is het weinige aantal mannen dat vrijwilliger is bij de Zonnebloem. ‘We hebben maar 4 mannen als vrijwilliger en in het bestuur een mannelijke penningmeester.’

40 jaar

De afdeling Emmeloord van de Zonnebloem ontstond in 1979 uit de al bestaande Zonnebloem Noordoostpolder. Die was in 1974 opgericht na twee bijeenkomsten in het Voormalige Zusterhuis aan de Prof. Lorentzstraat. Het was zuster Bonifatia die op bezoek bij mevrouw N.Hoenderboom met het idee kwam om de Zonnebloem op te richten in de polder. Ze was vervolgens 18 jaar voorzitter.

De Zonnebloem mocht dan van oorsprong rooms katholieke wortels hebben, het bestuur vond al snel dat activiteiten en bezoeken voor alle geloofsrichtingen open moesten staan. Toen aan het eind van de jaren zeventig vanuit de centrale organisatie in Breda (1949 opgericht) de roep kwam voor een betere organisatievorm, werd de afdeling Emmeloord opgericht.

Wiep Pol was het eerste bestuurslid van de Zonnebloem afd. Emmeloord die op huisbezoek ging. Ze stond aan de basis van de afdeling die in het begin 24 gasten had en 6 vrijwilligers. Ze ging als verpleegkundige ook mee met de dagboottochten, waarbij in de beginjaren ook een arts en dominee of pastoor opstapte. In 2007 ontving ze een gouden insigne voor 25 jaar vrijwilligerswerk bij de Zonnebloem. Inmiddels is ze 85 jaar en krijgt ze als gast huisbezoek van een vrijwilligster van ‘haar’ Zonnebloem.

Woensdag viert ze samen met alle andere gasten en vrijwilligers de 40ste verjaardag met toneel in ‘t Voorhuys in Emmeloord.

Cees Walinga