STOPPELS | Vertrouwen

Emmeloord - Het is alweer een half jaar geleden dat de gemeente eindelijk afscheid nam van Provast. Een zucht van verlichting dat dit “Zwaard van Damocles” niet meer boven ons hoofd hing. Maar hoe nu verder luidde de vraag die een ieder voor op de lippen lag. Het eerste probleem was dat de waarde van De Deel door deze breuk in feite tot nul was gereduceerd t.o.v. de verwachte opbrengst van bijna € 12 miljoen. Afschrijven naar nul, terwijl het grootste deel van die verwachte opbrengst al was uitgegeven was politiek nauwelijks een optie. Teveel gezichtverlies. Men moest iets verzinnen. De wethouder sprak van draagvlak creeren. Diverse inwoners hebben de suggestie gedaan om een kleine werkgroep van ervaren en verstandige inwoners een opdracht te geven met voorstellen te komen. Zij zouden zeker bereid zijn dat tegen geen of weinig kosten te doen. We hebben immers genoeg talent en ervaring in onze gemeente. Vertrouwen hebben in eigen kunnen. En dat draagvlak is na 10 jaar soebatten wel bekend. Ik heb de laatste maanden met veel inwoners gesproken. Zij hadden nagenoeg allen dezelfde mening: “een kleine Deel met een gezellig pleintje en beperkte bebouwing”. Door de jaren heen was dit geluid al luid en duidelijk te horen.

Het College besliste anders. Er moest een ‘consultant’ worden aangetrokken die een zogenaamd “Open Plan Proces” ging leiden. Er moest, daar heb je het weer, een stuurgroep, een projectgroep en een klankbordgroep komen. Dat alles voor een prijs van € 100.000 voor onder andere de projectleider Wallagh. Misschien geen toeval dat Guido Wallagh met zijn Inbo Groep tevens adviestaken vervult voor, jawel, Provast. Even googelen leert dat hij zich met name bezig houdt met grootstedelijke projecten met veel aanzien. Daar zitten wij nu net niet op te wachten. De echte reden was dat een Open Plan Proces de gemeente formeel het recht geeft aan het onderhavige gebied weer waarde toe te kennen. Er is immers een “Plan” in de maak. Verwachtingswaarde noemen we dat in bedrijfseconomische termen. Iets dat eigelijk niets waard is, maar het in de toekomst misschien wel wordt. En dus kreeg De Deel een waarde op de balans van de gemeente van € 5,6 miljoen en hoefde er “maar” ruim € 6 miljoen te worden afgewaardeerd. In mijn ogen kan dat niet. De inwoners vertellen dat De Deel nog waarde heeft, alleen vanwege de methode die wordt gekozen om “draagvlak” te creeren. College, wees gewoon eerlijk tegen je inwoners. We zijn toch geen kinderen? Iedereen weet dat het project De Deel is mislukt. En heel veel geld heeft gekost. Jammer, maar het zij zo. Uithuilen, tranen drogen en opnieuw beginnen. Daar creeer je draagvlak mee. Verder is het volgens mij een belediging naar het eigen talent in de gemeente. Jawel, je mag in de projectgroep gaan zitten en meepraten. Degenen die daar enigszins mee bekend zijn weten dat dat meestal schijndemocratie is. Die groep, hoe goed ook, is nu eenmal geen partij voor professionals als Wallagh. We hebben dat bij Provast maar al te duidelijk gezien. Je doet suggesties en hij “neemt het mee”. Er zitten nu tussen 20 en 30 personen in de diverse groepen. Om uit te vinden wat wij eigenlijk allemaal al weten. Het is eigenlijk niet eens fair. Als klap op de vuurpijl is het volstrekt onduidelijk of er een budget is om de plannen die uiteindelijk op tafel komen te financieren. Het is ook niet fair om mensen te vragen plannen te maken terwijl het geheel onduidelijk is of er geld voor is. En het is te betreuren dat een gemeentebestuur zo weinig vertrouwen heeft in haar eigen inwoners en hun kennis, kunde en ervaring. Zij koos voor de traditionele “groepen cultuur”. Ten koste van 100.000 Euro. Jammer. Peter N. Blauw