‘Lange Nering als warenhuis presenteren’

Emmeloord - De geschiedenis van een prachtige winkelstraat, zoals de bovenkop luidt van ‘Ode aan de Lange Nering’ is te boek gesteld in een leuk, nieuwsgierig en kleurrijk werk.

Huib van der Wal verdiepte zich aan de hand van archief en interviews in de historie van de Emmeloorder koopgoot op initiatief van de Vereniging van pandeigenaren Lange Nering West. Het werd tijd om de strijd om de Lange Nering te boek te stellen, omdat de ontwikkeling van het winkelhart van de Noordoostpolder in de geschiedschrijving over het ontstaan van de polder nauwelijks aandacht krijgt. Maar ook de bakker, slager en modeverkoper moesten langs de heren van de Directie Wieringermeer om een plekje aan de Lange Nering te kunnen veroveren. En ook de winkelstraat moest passen in het polderpatroon: strak, regelmatig en ruim. De Lange Nering werd een brede straat, naar het ruime plein De Deel met de Poldertoren, het getekende hart van Emmeloord. De oost-west ligging van de straat had als nadeel dat de wind er vrij spel had, maar de eerste middenstanders klaagden vooral over de relatief hoge huren. Het rijk had de panden ‘gesticht’ en bouwen in de polder was nu eenmaal duurder, klonk de repliek. Van wildgroei aan winkelaanbod was trouwens geen sprake. ‘De toelating geschiedde echter eerst wanneer de vraag naar een bepaalde vestiging zich voordeed of als op grond van een onderzoek mocht worden verwacht dat een redelijke bestaansmogelijkheid voor een zaak aanwezig zou kunnen zijn’. Die problemen losten zich op en met landbouwers, die goed boerden op de vruchtbare grond rondom Emmeloord, pikten de middenstanders hun graantje mee. De geselecteerde middenstanders verstonden hun vak ook. Zij stonden hun mannetje tegen vertrouwde winkelplaatsen als Kampen en Zwolle. Daarvoor was het ook nodig de Lange Nering als aantrekkelijk winkelgebied bij de tijd te houden. De oorspronkelijke inrichting was te ruim, vooral toen auto’s er taboe werden. Er moest wat gebeuren. Een promenade-inrichting was het antwoord. Kraampjes en luifels vulden de straat, maar brachten te veel afstand naar de winkels, klonk de kritiek eindjaren tachtig. In 2005 werd opnieuw een update van het centrum gepresenteerd: smaller en sfeervoller. Of zoals Van der Wal optekent: ‘Van een donker gat naar een open en moderne winkelstraat’. Klaar is de Vereniging van pandeigenaren nooit. De crisis en internetverkopen speelt de middenstanders in de polder ook parten, maar aan de Lange Nering wordt vergelijken met andere plaatsen nog steeds goed geboerd. Het gratis en ruim parkeren is een zegen voor de middenstand. De hoge huren baren echter nog steeds zorgen. Hierdoor kent het winkelhart veel ketens en is er minder gevarieerd aanbod van kleine middenstanders. Lagere huurprijzen zou de variëteit in de Lange Nering ten goede komen. Als het om de toekomst van de Lange Nering gaat, is Klaas Houwer duidelijk: ,,Wat we als centrum nog veel beter kunnen doen is om ons la een groot warenhuis te presenteren.” Cees Walinga   Ode aan de Lange Nering, 53 bladzijden, uitgever: Vereniging van Pandeigenaren Lange Nering West, kosten 10 euro. Verkrijgbaar in boekhandel, oplage 1000