Recensie | Ellen ten Damme springt van de hak op de tak

Emmeloord - Verlangen, verwarring, bootvluchtelingen, liefde, gekooid, gymnastiek, innemend, op het randje. Deze enigszins vreemde aaneenschakeling van woorden vormde de inhoud van ‘Thuis bij Ellen’ en dat nog maar gedeeltelijk.

Ellen ten Damme sprong van de hak op de tak tijdens deze voorstelling vrijdagavond in theater ’t Voorhuys in Emmeloord. De belangstelling hiervoor was groot. Eigenlijk is Ellen altijd onderweg en dus nooit thuis. En ekster Arie is altijd met haar mee en heeft zelfs een rol in de show. De opkomst van Ellen, later dan verwacht, was verrassend. Lopend over het zijpad langs het publiek met Arie op haar schouder ging ze richting podium. Daarna volgde een relaas over haar leven, gelardeerd met liedjes. Geluk, pech, liefde, verdriet, o er kwam zoveel aan bod. Daaruit bleek dat ook Ellen gewoon een mens is en haar leven eveneens bestaat uit onder meer mee- en tegenvallers. Opvallend was dat de liedjes niet altijd aansloten bij de gesproken teksten. Minpunt Ellen zelf zorgde voor de begeleiding. Veelal op toetsen, maar ook op gitaar en viool. Er liep een geluidsband mee en dat vind ik een minpunt. Laat muzikanten live spelen dan komt het beter tot zijn recht. Leuk werd het toen Ellen achter een drumstel plaatsnam en dit als een razende Keith Moon omver trommelde en schopte. Haar assistent mocht de rotzooi opruimen. Zangtechnisch was het nu en dan ook op het randje, want sommige tonen werden maar net aan gehaald. Dat ze ooit talentvol gymnaste is geweest was te zien aan haar oefening op de evenwichtsbalk. Het prachtige lied over Lampedusa haalde de actualiteit aan. Rihanna ‘Het regende zon’, een gedicht van Remco Campert, heeft ze van muziek voorzien en ook dat was de moeite waard. Zingen in het Duits en Frans deed ze ook, zoals bij het prachtige ‘IchLiebe Wie Du Lügst’, de Duitse versie van ‘Love the Way YouLie’ van Rihanna. Met een aantal mensen op de eerste rij ging Ellen het gesprek aan. Even later zong ze een lied over Verona van de Leur, die ooit ook aan gymnastiek deed maar daarna koos voor de pornowereld. Met ‘Gute Nacht Freunde’ van Reinhard Mey kwam er een einde aan een opmerkelijke avond bij Ellen thuis die daarna in de foyer nog even werd voortgezet. J.E.