Biljarters Tholen gaan van niets naar bijna alles

Emmeloord - ‘Bagger.' De teammaten Willem van Dijk en Piet de Waal waren het roerend met elkaar eens. Hun eerste partijen in de finale waren niet van het vereiste niveau. Maar de biljarters herrezen uit hun as met als klap op de vuurpijl de plaatsing van Willem van Dijk voor de regiofinale.

De districtsfinale libre in de vierde klasse kreeg daarmee een onverwacht mooi slot. Na een valse start, zeker van Willem van Dijk die zijn eerste twee partijen verloor, eindigden de twee biljarters van Tholen in de top van het klassement. Piet de Waal, die in de eerste partij zijn maat Willem van Dijk versloeg, had plaatsing voor de regiofinale in Coevorden in eigen hand. Zijn laatste partij verloor hij echter, waardoor Van Dijk door een beter moyenne er met de buit vandoor ging. Willem van Dijk was er heel blij mee. ‘Dit was mijn eerste districtsfinale en het was spannend tot het laatste moment. Ik had er niet meer op gerekend.' Van Dijk won vijf partijen op rij en keek alvast naar voren naar de volgende finale. ‘Een nieuwe ervaring waar ik weer veel van kan leren.' Piet de Waal droeg met zijn derde plaats ook bij aan het succes van Tholen, dat ernaar streeft elk jaar een paar finales te organiseren. De biljartvereniging, die het voormalige KI-station aan de Oude Espelerweg als thuishonk heeft, moet een beetje aan de weg blijven timmeren. Met 12 competitiespelers en 25 recreanten houdt het aantal leden niet over. En ook het publiek laat het tegenwoordig afweten. ‘Finales kunnen voor de club een bron van inkomsten zijn, maar de laatste jaren is het hard minder geworden', aldus wedstrijdsecretaris Gerben Brouwer. Toch was het dit weekeinde gezellig in het clubgebouw van BV Tholen. De valse start van de twee thuisspelers veranderde daar niets aan. Piet de Waal weet de slechte opening aan de spanning. ‘Dat speelt in een finale toch een rol.' Ook het moyenne hield niet over, maar dat vond De Waal geen probleem. ‘Een slecht moyenne is op zich niet belangrijk, het gaat in zo'n finale om de punten.' De districtsfinale was het levende bewijs van die stelling. Niemand van de acht finalisten haalde een echt hoog niveau, maar uiteindelijk telt de plaats op de ranglijst. En op die lijst prijkte op de tweede plek de naam van Willem van Dijk. Net gepromoveerd vanuit de vijfde klasse en meteen doorgestoten naar de regiofinale. ‘Als ik maar lekker speel, dan zie ik wel hoe ver ik kom', sprak de Emmeloorder na de eerste twee verliespartijen. Heel ver dus. Harry de Ridder