Iedereen eens: crossen is heel zwaar

Kraggenburg - Jacolien Ruizendaal was met twee keer zilver op het NK cross de gouddelver uit de polder. ‘Beter dan dit kan niet.’ Ze werd tweede bij de masters 35+ en tweede in het clubklassement met het damesteam van AV NOP.

Wat voor veel lokale atleten gold, ging voor Ruizendaal ook op: ze is niet dol op crossen. ‘Ik vind elke cross zwaar, het is niet mijn favoriete onderdeel. Het voelt constant alsof je in de laatste kilometers van een wedstrijd loopt. Ook nu voelde ik me niet één keer comfortabel, ook niet als ik naar beneden liep. Maar ik ben erg blij met zilver.’ 

‘Running Jacolien’, zoals de Urkse uit Emmeloord op social media heet, miste het NK tien kilometer door een griep en had maar één doel zaterdag: een medaille in de wacht slepen. Haar tijd over acht kilometer: 35,42 minuten. Missie geslaagd. Later kwam er nog een zilveren plak bij, omdat Jacolien Ruizendaal, Tiny de Vries, Annemiek Dekker, Agnes Olgers en José Stuivenvolt als tweede eindigden achter de atletes van De Gemzen uit Heerde. 

Ruizendaal vond, dat ze per se van de partij moest zijn op het NK. ‘Je wordt sterker van crossen, ook mentaal. Het helpt je echt om op de weg beter te presteren.’ En er was natuurlijk het thuisvoordeel. ‘Er kwam veel familie kijken. En dan dat mooie weer, fantastisch. Alles klopte. Het kan de volgende keer eigenlijk alleen minder worden.’

Altijd in het rood

Espeler Hans Hendrickx was kapot na zijn race bij de masters 50+. ‘Het was pittig, ja. Je loopt tijdens zo’n cross altijd in het rood, dat gaat op een gegeven moment pijn doen. Misschien ben ik ook te hard van start gegaan, dat breekt je later in de wedstrijd op. Volgend jaar mag ik meedoen in een andere categorie (55+ HdR), dan moet het de volgende keer maar gebeuren.’  

Luttelgeester Rien Janse was dik tevreden over zijn eigen optreden bij de masters 55+. ‘Het was echt zwaar, maar het ging boven verwachting. Ik liep samen met Doede Terluin. Normaal is hij altijd een, twee minuten sneller dan ik, maar nu ben ik vlak achter hem gefinisht. In de eerste ronde was Doede in no time bij me weg, maar in de derde ronde kreeg ik hem weer in het zicht. Dat motiveert.’ 

Jaap Vlaming miste in de categorie 60+ net het podium: vierde. ‘Meer had ik niet’, sprak de AV NOP-trainer, terwijl het speeksel aan z’n kin bungelde. Ik heb alles gegeven wat ik had, maar het was net niet genoeg. Het was zwaar. Maakt niet uit of het parcours nat of droog is. Gelukkig was ik een paar seconden sneller dan in december.’

Debuut Beuckens 

Luc Beuckens (19) maakte zijn debuut bij de grote jongens. De jonge Emmeloorder ging voor een plek in de top twintig, maar kwam als nummer vijftig over de streep. ‘Ik had top twintig gezegd, ja. Je moet toch wat zeggen.’ Hij was desondanks content. ‘Over de klassering: de concurrentie was moordend. Als je al die namen zag.. die jongens lopen allemaal snoeihard.’ 

De talentvolle atleet was steenkapot na de race. ‘Ik heb er een goed gevoel over. Ik hoor erbij. Het was wel mijn debuut bij de senioren. Mijn start was top, ik kon het eerste rondje nog mee. Maar je moet zes keer die bult over. Dat was loeizwaar. Maar ik heb me goed staande gehouden en ervaring opgedaan.’ 

Luc Beuckens was jarenlang meerkamper, maar gooit het de laatste paar jaar over een andere boeg. Hij gaat voor een carrière als hardloper. ‘Heb ik voldoende talent voor de top? Ik wil kijken wat ik eruit kan halen. Ik train al sinds m’n zesde bij AV NOP. Ik ben van plan om het in de nabije toekomst professioneler aan te pakken. Het kan allemaal beter.’ 

Harry de Ridder