Spektakel op de Tsjûkemar

BANTEGA

De kop is er af voor het derde Iepenloftspul van Bantegea. Op de Marchjepôle, een eiland midden in de Tsjûkemar vindt de voorstelling Weispield plaats. Burgemeester Fred Veenstra opende de avond vanaf het sprekerskrukje. Verder waren de vijf leden van het college aanwezig voor de première.

Lodo van Hamel

In Weispield wordt het verhaal verteld van Lodo van Hamel, de spion van Oranje. Hij wachtte tevergeefs op de Tsjûkemar op een vliegtuig om opgepikt te worden. Om hem heen dwalen de demonen van het meer.

Het kunstwerk van De Hand was van veraf al te zien. Op het strand maakt het bouwwerk indruk. Het is meer dan een decorstuk: de Duvelsfaem gebruikt het als speeltuin.

Rolverdeling

De hoofdrol van Lodo wordt gespeeld door Marten Wesselius, een rol die hem past als een jas. Maar het zijn de vrouwen die de show stelen. Amarens Bergstra heeft een dubbelrol; die van hoofdsponsor en van Prins Bernhard. Beiden lijken haar op het lijf geschreven. Met grote omzwaaien zwaait ze haar in lieslaarzen gestoken benen bewonderenswaardig over het strand. Het Duitse accent is grappig op de juiste momenten. En voor de hoofdsponsor maakt ze tussendoor schaamteloos reclame. De rol van het liefje van Lodo, Juniper, is voor Janneke Warringa. Een serieuze rol met prachtig gezongen stukken. Het nummer ‘I believe in Angels’ geeft kippenvel. De meest opvallende rol is die van de Duvelsfaem, gespeeld door Nynke van der Veen. Ze zegt in de eerste helft geen woord, maar ze maakt een onuitwisbare indruk. Een onheilspellend lachje, dat is het enige wat het publiek van haar hoort. De Tsjûkemar is haar speeltuin.

Koor

Het koor kleurt de scenes. Staand op het ponton in het water en op het strand zijn zij niet alleen verantwoordelijk voor de muziek, maar zijn zij ook onderdeel van het verhaal. Met op de achtergrond de prachtige zonsondergang en later de volle maan, dromen zij mee met Lodo.

Jas aan

Aan het einde van de voorstelling zit het publiek gewikkeld in dekens, met jas aan ademloos te kijken naar de laatste scenes van het stuk. Want het is koud en die jas kan echt wel aan. Een enkeling loopt nog rond in een T-shirt met korte broek.

Kwaakliedje

De terugkeer gaat voor ons vlekkeloos. We hebben een plekje op het dek van de tweede boot. Het kwaakliedje van het mannenkoor wordt nog geneuried. De grote volle maan schijnt fel over de Tsjûkemar met haar verborgen demonen. Die laten we achter op de Marchjepôle. Het enige dat wij meenemen is een mooie herinnering aan het spektakel op de Tsjûkemar.

Weispield is te zien tot en met 15 juli.

Tekst: Brenda van Olphen