Magistrale uitvoering van Eiland in de Verte dat minder ver blijkt

Lena zingt over haar liefde voor Maarten in het muziekspektakel Eiland in de Verte op de haven op Urk. Foto's Cees Walinga

Urk De Stichting Meenthe Op Locatie, kortweg MOL, mag vast eens terugkomen op Urk, want met het muzikale theaterspektakel Eiland in de Verte bracht het onvergetelijk mooi amusement op het haventerrein in het dorp.

Het was deze winter nog onzeker of het allemaal wel door kon gaan. Vanwege de coronalockdowns kwamen de voorbereidingen in de knel. Er kon veel minder geoefend worden dan aanvankelijk gepland was, maar stichting MOL zette gedurfd door. Met een geweldige, uit honderd vooral getalenteerde zangers en zangeressen tellende cast, zette het een prachtig spektakelstuk neer dat de 1300 bezoekers op het puntje van hun stoel bracht.

Minachting

Eiland in de Verte is het verhaal over de pijn en frustratie op Urk na de drooglegging van de Noordoostpolder. De schedelmetingen passeerden en de onwil van de commissie om Urkers grond te geven in de nieuwe polder. Die minachting voor de Urkers. En dan de frictie met de bewoners van het nieuwe land verteld in een onmogelijk liefdesverhaal tussen Lena Romkes en de vanuit Walcheren in de polder neergestreken Maarten Dieleman.

Maarten mag zich van zijn vader niet laten zien op Urk, want omgang met Urkers zou de kans op een boerderij verkleinen. Maar hij doet het wel, al wordt hij door de jongens op eiland flink in elkaar geslagen. En Lena krijgt van ze te horen dat er toch genoeg knappe jongens op Urk zijn. Maar ze wil geen visser, geen dominee en al hélemaal geen wethouder.

De commissie

Andersom heeft de familie Romkes het ook niet zo op de nieuwkomers uit Zeeland. De Dielemans leven onder het juk van Lindenbergh en zijn commissie die mensen selecteert voor de polder. Ze moeten doen wat in het straatje van de commissie past om kans te maken op een boerderij van 48 hectare. Omgang met Urkers helpt daar niet aan bij. Pa Abel is daarom woedend als zijn dochter vlinders voelt voor een Urkse.

De pioniers en de vissersfamilie komen uiteindelijk tot elkaar als Tiemen, de broer van Lena, het leven laat bij een kotterongeluk. Het publiek is muisstil als de kist met zijn stoffelijk overschot binnengedragen wordt en de zangers en spelers hun vrolijke kleuren ingeruild hebben voor zwart en het emotionele Genacht over de havenkade klinkt.

Genacht

Het verdriet ging ook aan de familie Dieleman niet voorbij. Ze verloor op Walcheren een zoon. Het gedeelde leed brengt na bemiddeling van Lena de vaders samen en redt haar liefde. Dieleman gaat te biecht bij de Romkes en biedt excuses aan voor zijn gedrag, dat voortvloeide uit de eisen van Lindenbergh en zijn commissie om maar aan land te komen. De eisen van de commissie brachten het slechte in de mens boven.

Lena en Maarten vallen elkaar in de armen. En dat was dan het verhaal geschreven door Jan Blei. Het werd ook nog eens heel mooi opgediend. De muziek van de projectband en brassband Valerius en zang stond als een huis. De zuiverheid van de zang en expressie van de acteurs was om van te smullen. Ze bewogen in een decor op de havenkade dat het verhaal kracht bijzette.

Volmaakte mise-en-scene

Op het immense podium werd, over de hele breedte van de tribune, geacteerd in een volmaakte mise-en-scene, met links de keukentafel van de Dielemens waar moeders lekker zat te breien, rechts de Urkers aan de etenstafel en daartussen het vissersgebied. Een knap staaltje van regisseur Mitchel ten Hove om het hele breedbeeld spannend te houden. Uiteindelijk schoven de tafels aan elkaar en bleek het Eiland in de Verte minder ver te zijn dan altijd gedacht. Bedankt voor deze prachtige avond en magistrale uitvoering.

tekst en foto’s Cees Walinga

Nieuws

menu