Zomerserie De Deel rond. Deel 3: 'Henk wilde altijd al naast ’t Voorhuys wonen'

Tonny en Henk verruilden hun boerderij aan de Hannie Schaftweg voor het appartementengebouw Het AanDeel aan het plein in Emmeloord. Foto Cees Walinga

Emmeloord - Tonny Munsterman wandelt met haar boodschappentrolley haar appartement in Het AanDeel binnen waar ze inmiddels ruim een jaar woont met haar man Henk. De twee komen van een boerderij aan de Hannie Schaftweg. Is dat wennen van het buitengebied nu ineens in het hartje van Emmeloord?

‘Het bevalt ons prima’, zegt Tonny. ‘Dit zou ik aan de Hannie Schaftweg nooit kunnen doen; lopend naar de markt en een paar boodschappen doen.’ Haar man is lopend de deur uit voor een kappersbezoek. De twee voelen zich helemaal thuis in Het AanDeel, waar ze overigens aan de achterkant wonen dus niet met zicht op de vernieuwde Deel. ‘Wij hebben de heerlijke avondzon.’

Boerderij

Helemaal los van de boerderij zijn de twee overigens nog niet. ‘We hebben het land verkocht, maar de boerderij hebben we nog. Daar kunnen in het weekend de kinderen naartoe en mijn man houdt zo een beetje binding. Hij doet de tuin nog.’ Dat ze de ruimte missen, wuift ze weg. ‘Nee joh, dat hebben we hier ook’, zegt ze met een wijds gebaar naar de Koningin Julianastraat. En in het ruime appartement is ruimte voor het hele twintig leden tellende gezin.

Met het ouder worden vinden ze het prettig om een gelijkvloers appartement te hebben. ‘Het is nog niet nodig, maar we zijn er klaar voor. Hier hoeven we de kinderen ook niet te vragen of ze de stoep sneeuwvrij willen maken. ’ Dat ze in een appartementengebouw minder privacy zouden hebben is ook wat mensen vaak denken, maar in de praktijk niet zo is, weet Tonny. ‘We komen niet altijd iemand tegen op de gang. Je kunt hier je eigen ding doen, hoor.’

Groepsapp

De bewoners van de appartementen, die gemiddeld rond de zeventig jaar zijn, zijn allemaal lid van de Vereniging van Eigenaren. ‘We hebben een groepsapp voor vragen of boodschapjes. Niet dat we elkaars mantelzorger zijn, maar je kunt elkaar eens nodig hebben. De sociale cohesie is er en moet ook groeien.’

En geluidshinder is er al helemaal niet. ‘De buren die voor aan het plein wonen, hebben bijvoorbeeld niets van de kermis gehoord, maar al zou je iets horen. Je weet dat je in het centrum dat soort geluiden voor lief moet nemen. Het is hier echter zo supergoed geïsoleerd. De ramen zijn driedubbel. Ook dat is een groot voordeel. We wonen hier gasloos, met warmte van een warmtepomp en als het te heet wordt is er koeling. Een prachtig systeem en met de stijgende gasprijzen is dat ook prettig. En alles is nieuw en onderhoudsvriendelijk, dat is ook handig.’

Lekker broodje

En verder zijn er de geneugten van het dichtbij zijn van de voorzieningen. ‘Alles is op loop- of fietsafstand. Dat was toch anders aan de Hannie Schaftweg. Je gaat daardoor ook gemakkelijker eropuit. We zitten eens wat vaker op een terras of in een restaurant en halen af en toe een lekker broodje bij de slager.’ En omdat Tonny vaker door de Lange Nering loopt, geeft ze lachend toe dat ze wel eens iets meer koopt dan ze voorheen deed. ’Ongemerkt doe je dat toch.’

Inmiddels is Henk geknipt terug van de kapper. Het is donderdag en dat was altijd al de ochtend dat hij op De Deel is. Hij is namelijk een van de vaste akkerbouwers die nog trouw naar de beurs in ’t Voorhuys gaat, nieuwsgierig naar de actuele prijzen van uien, peen en aardappelen. Of hij de boerderij niet mist. ‘Eerst wel hoor, maar ik krijg hier een steeds beter gevoel, het went. En ik kan nog terug hè. Ik heb jaren geleden toen dit verhaal nog lang niet aan de orde was al eens gezegd dat ik hier wilde wonen.’ ‘Ja’, haakt zijn vrouw daar op in. ‘Ik vroeg hem toen waar hij later wilde wonen, toen zei hij: naast ’t Voorhuys.’ Dat de grap werkelijkheid is geworden vinden ze allebei wel bijzonder.

Over het vernieuwde plein waaraan ze nu wonen, zijn ze lyrisch. ‘Jammer dat het nu pas is gebeurd, maar na al die megalomane plannen is dit wel de juiste keuze geweest. Iedereen die wij horen, vindt het veel gezelliger geworden. Al is het straatje voor de Rabobank nog wat ongezellig. Die kant heeft geen uitstraling, daar kan nog wel wat verbeteren.’

Horecaplein

Over het horecaplein waren de twee aanvankelijk wel wat sceptisch. ‘Ach ja, redden ze het wel, denk je dan, maar ik denk het wel. Dat plein trekt mensen en het zit altijd vol, net als hieronder bij Brasserie Aandeel. We moeten echt reserveren om een plekje te krijgen.’ Ondertussen tikt de klok verder en moet de oud-akkerbouwer naar ‘t Voorhuys. Nog even op de foto en dan snel naar de Beurs voor de actuele noteringen op de aardappeltermijnmarkt.

Cees Walinga

Zomerserie: De Deel rond

Weekblad De Noordoostpolder maakt deze vakantietijd een rondje over de vernieuwde Deel in Emmeloord. Iedereen vindt of vond er wel wat van. De verbouw van de poldertoren staat nog op het programma en het Sinkegebouw moet nog verrijzen, maar verder is het af. Hoe ervaren de nieuwkomers aan het heringerichte plein hun nieuwe werk- en woonomgeving, vroeg de krant zich af.

Nieuws

menu