Geen scholencross zonder hazen

De scholencross leeft echt onder de kinderen. Foto: Harry de Ridder

De scholencross. ‘Een terugkerend fenomeen’, noemt organisator Jolanda Wierda het loopfestijn voor kinderen van de basisschool. De 55e editie trekt veel deelnemers en natuurlijk zijn de hazen ook weer van de partij. ‘Ik vind die kinderen zo leuk’, zegt haas Megan Niemöller. Jolanda Wierda overziet de menigte met plezier: ‘Geweldig, hier doe je het voor. Hier word je blij van.’

De scholencross van AV NOP is een van die mooie sporttradities in de Noordoostpolder. Altijd in oktober (over 600 meter) en november (over 1000 meter) weten honderden scholieren de weg naar de accommodatie van de atletiekclub in Emmeloord te vinden. Zaterdag was het weer zover. Kinderen van zestien basisscholen uit de polder, en niet te vergeten vaders, moeders, opa’s en oma’s, zorgen voor een gezellige drukte. Jolanda Wierda schat, dat er rond de duizend mensen op het atletiekterrein zijn.

Hele happening

Het prachtige weer vergroot de lol; het lijkt meer op een voorjaars- dan op een herfstdag. ‘Het is een hele happening’, constateert Jolanda Wierda tevreden. Bijna 420 kinderen in de basisschoolleeftijd hebben zich aangemeld. ‘Dat zijn er enkele tientallen minder dan vorig jaar, maar nog altijd meer dan in de tijd voor corona. Ja, de scholencross leeft echt onder de kinderen.’ Moeilijk te zeggen of corona een rol heeft gespeeld in de verhoogde animo voor de cross. Ook pre-corona deden soms tegen de vierhonderd kinderen mee.

De organisatie vond het tijd voor een nieuw, fris parcours en dus worden de jonge atleten getrakteerd op een steeplechase light, met strobalen als hindernissen. ‘Niet te hoog, want er doen kinderen van zes jaar mee, maar leuk voor de sjeu’, vindt Wierda. Wil je in de prijzen vallen, dan moet je ook aan de cross op 5 november meedoen. Je kunt individueel scoren, je kunt met een groep leeftijdsgenoten op het podium komen en natuurlijk strijden scholen tegen elkaar om de ereplaatsen. Jolanda Wierda: ‘Op de eerste cross leg je de basis. Bij gelijk resultaat geeft de tweede cross de doorslag, omdat die iets langer en dus moeilijker is.’

Hazen AV NOP

De verschillende groepen starten vlot achter elkaar. Meteen na de start gaat het over de omwalling heen naar het bijterrein van de atletiekclub. Terug op het middenterrein slingert het parcours zich voort richting finish. Grappig om te zien hoe toeschouwers van klein tot groot meeleven en -rennen met de kleine atleten. Tussen al het kleine grut houden de hazen zich op. Dat zijn junioren van AV NOP, die de kinderen begeleiden op hun tocht naar de eindstreep. Het is niet hun voornaamste taak, hoewel je dat zou vermoeden, om een hoog tempo te ontwikkelen.

Integendeel. Jolanda Wierda: ‘Vooral de jongste groepen van 2015-2016 moet je in het begin van de cross temperen. Als ze te hard weggaan, is 600 meter heel lang. Tijdens de cross gaan de hazen juist achter de groep lopen om kinderen, die het moeilijk hebben, toch over de streep te krijgen.’ Megan Niemöller is het levende bewijs. Ze probeert een huilend meisje op te peppen, tevergeefs. Er zit niet anders op dan het kind op te tillen en bij de finish af te leveren. ‘Dit meisje was er gelijk al klaar mee. Volgens mij schrok ze van de harde knal van het startschot. Maar iedereen moet finishen.’

Nieuws

menu